ใจของฉันมันจำจดบทเศร้าโศก
เธอยื่นโลกตรมตรอมพร้อมขมขื่น
ฉันคอยวันปันทุกข์ถมห่มย้อนคืน
อย่าแตกตื่นตระหนกหรือตกใจ
ก็แฟร์กันฉันว่าค่าสุดคุ้ม
รักตกหลุมเคว้งคว้างร้างหวั่นไหว
สะใจดีคนขี้ฉ้อชีกอไง
ผลที่ได้คือต้องเจ็บเหน็บเจียนตาย.
18 พฤษภาคม 2550 03:18 น. - comment id 697518
ย่อ ย่อ ย่อ ใจเย็นๆๆๆ อย่าฉุนเฉียว เดี๋ยวแก่เร็วนะ

18 พฤษภาคม 2550 07:07 น. - comment id 697591
เจ็บเจียนตายเพราะรักนั้นหนักอยู่ แต่ถ้าดูอาการพาลสงสัย เจ็บที่ว่านั้นหรือถึงสะใจ เจ็บอะไรอย่างนี้ที่ว่าเจ็บ

18 พฤษภาคม 2550 11:47 น. - comment id 697726
อย่าจำอะไรให้มากเลยน้อง เป็นคนร่าเริงบ้าง เป็นห่วงๆๆๆๆๆๆ

18 พฤษภาคม 2550 14:11 น. - comment id 697879

18 พฤษภาคม 2550 22:28 น. - comment id 698051
ค่ะคุณเปเป้ซังแม่มู๋ฯ นางฟ้ายิ้มแล้วจ้า
เอ้าแถมหัวเราะด้วยนะคะ
![]()
สะใจคนเจ้าชู้ไงคะคุณnidhi
![]()
คุณเพียงแพรว
