ซุ้มเฟื่องฟ้าราตรีเป็นที่พัก
ยามเหนื่อยหนักหนาวใจในหน้าที่
มีแสงจันทร์ปันนวลอวลราตรี
ค่ำคืนนี้ปลอบใจฉันอย่าหวั่นกลัว
แอบยิ้มเศร้าเหงาเหงาเฝ้าถามไถ่
อยากมีใครเคียงข้างคู่อยู่ยิ้มหัว
ใช่โดดเดี่ยวเดียวดายแกร่งแข็งเกินตัว
แล้วล้อมรั้วกำแพงกั้นกีดกันใจ
เพราะทระนงตรงเชื่อมั่นขันศักดิ์ศรี
ใจดวงนี้จึงกล้าหาญต้านหวั่นไหว
อิสระรักยุติธรรม์นั้นเกินใคร
เหมือนสวมใส่เสื้อเกราะทองเพื่อป้องกัน
ทั้งทั้งที่ธาตุแท้แพ้ไหวอ่อน
ใจสะท้อนต้อนรับประคับประคองขวัญ
ยิ่งอยู่สูงยิ่งหนาวร้าวรำพัน
อยากถอดมันหน้ากากซากเกียรติยศ.
19 ธันวาคม 2551 07:05 น. - comment id 925979
ถอดเลยจ้ะ อย่าแบกเลยนะ

19 ธันวาคม 2551 09:51 น. - comment id 926040
ใช่ค่ะหากทำได้นะ อยากเป็นตัวเองให้ได้มากกว่านี้ จังเลยค่ะ

19 ธันวาคม 2551 14:39 น. - comment id 926146
ถอดเลย

19 ธันวาคม 2551 19:42 น. - comment id 926211
ถอดใจ...ไม่ดีนา แบบว่า........เราต้องลองใช้ชีวิตแบบลุย ๆ ดูบ้างอะครับ....ชีวิตจะได้ไม่ซีเรียส
