สุสานสีน้ำฟ้า
เกิดมาชาตินี้ไม่เคยดีเลยสักครั้ง
ไม่เคยยั้งจิตใจที่จะทำชั่ว
และไม่รู้เส้นทางนี้ช่างมืดมัว
จนลืมตัวลืมตนเดินหลงทาง
ตั้งแต่เล็กไม่เคยฟังแม่สักครั้ง
มีหรือหวังขอเพียงได้เหินห่าง
จากสายตาของแม่ทุกทิศทาง
ฟ้าไม่สร่างเดินหนีออกจากบ้าน
ไม่เคยฟังแม่พูดเลยสักหน
ได้แต่บ่นเกียจคร้านไม่ทำงาน
ยามแม่เผลอลักลอกออกจากบ้าน
คบคนพาลไม่เคยรู้ถึงอกแม่
แต่ละวันมีความหวังคือได้กิน
ไปทั่วถิ่นลักของไม่เคยแคร์
แต่ชาวบ้านคิดบัญชีกับคุณแม่
ท่านก็แก่ลงทุกวันไม่เคยสน
แม่พร่ำเตือนเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง
ยังเสียงดังทำแม่น้ำตาหล่น
ไม่เคยฟังคำพูดของผู้คน
หนึ่งตัวตนคือฉันหนึ่งชีวิต
จากเด็กน้อยคอยขโมยก็เต
4239
1
0
หน้าส่วนตัว
