เธอโปรยยิ้มพิมพ์ใจให้ฉันเห็น
อย่างเยือกเย็นเอ่ยถ้อยคำทำสั่นไหว
พูดเรื่องเขาทุกคำอยู่ร่ำไป
ทั้งที่ใจดวงนี้มีเพียงเธอ
หยุดได้ไหมเลิกได้ไหมไม่ต้องบอก
เตือนย้ำตอกการมีกันมั่นเสมอ
อย่าระบายให้คนนี้ที่พร่ำเพ้อ
ต้องเจอะเจอความรักขาดมาบาดใจ
เพราะเป็นเพื่อนเป็นเพียงเสียงข้างหลัง
มิเคยดังเด่นชัดสัมผัสได้
มิตรภาพคือม่านกลางห่างกันไกล
คนคุ้นไปเธอมองข้ามความรักจริง
โปรดช่วยฉันคืนค่าพ้นตราบาป
ลบรอยภาพท้อแท้แพ้ทุกสิ่ง
มีสักคนมอบรักให้พักพิง
มิทอดทิ้งอยู่คู่กันมั่นหัวใจ