เรือลำน้อยลอยท่องทะเลฝัน ท่ามแสงจันทร์ส่องสว่างกระจ่างใส ระยิบระยับแววดาวสกาวใจ ลอยล่องไปสองเราพะเน้าพะนอ ยังคงลอยล่องผ่านธารสวรรค์ ดื่มน้ำค้างอาบแสงจันทร์ชวนฝันต่อ สายลมอ่อนล้อรักร่วมถักทอ แมลงปอระเริงฟ้อนบินร่อนวน ความรักเอยเคยคล้ายสายลมผ่าน เคยร้าวรานร้ายแล้งทุกแห่งหน เคยเหน็บหนาวอ้างว้างบ้างร้อนรน เคยว้าวุ่นเวียนวนจนวุ่นวาย ทิ้งความหลังรักร้ายกับสายน้ำ เลิกจดจำตำนานความฝันสลาย ต่อแต่นี้มีเธออยู่คู่เคียงกาย ยังไม่สายคุ้มค่าคำว่า'รอ"