แก้วประเสริฐ
** ดั่งนางสวรรค์ **
งามเยิ้มหยาดรัตนามาเสกสันต์
ยลลาวัลย์ปานหนึ่งตรึงอัปสร
พักตร์เพริศพริ้งอิงไว้ในบังอร
ช่างอรชรยวนยิ้มพริ้มแย้มนาง
ปานประหนึ่งเทพีศรีแมนสรวง
งามทั้งปวงจากฟ้าครายามสาง
ชมพฤกษาผกากรองต้องริมทาง
เมฆหมอกจางปฐพีแสงรวีคลาย
แม้นแต่องค์เทวัญยังผันพักตร์
ยลนงลักษณ์แย้มยิ้มพริ้มเฉิดฉาย
เหล่ากัญญาวิจิตรคิดเอียงอาย
แสนงมงายจำรัสวิทัศน์สราญ
หลงเพลินชมนงนาถพิลาสพฤกษ์
ยามหวนนึกรำพึงคำนึงสนาน
ที่อิงแอบแนบก่อนย้อนวันวาน
มิเท่ากาลมาเทียบเปรียบลักขณา
ยิ่งยลเฝ้าเพ็ญอนงค์หลงใจจิต
เมื่อหวนคิดเก่าก่อนเว้าวอนหา
มิอาจเท่าเคล้าเคียงเยี่ยงแ
หน้าส่วนตัว
1582
29
0
