เสียงซัดสาดหาดหินถิ่นแก่งหลวง
หลั่งไหลล่วงล่องผ่านด่านโขดผา
ล้อมเรียงรายรอบหลอมกล่อมนิทรา
มิร้างรารวยรินกลิ่นพฤกษ์ไพร
ไม่เมินหมางหมอกบางพร่างพรมพรอด
ในอ้อมกอดขุนเขาลำเนาไสว
น้ำค้างพราวราวปลอบปลุกทุกยอดใบ
เปรียบน้ำใจไมตรีที่แบ่งปัน
ร่องรอยยิ้มอาบอิ่มพิมพ์ดวงพักตร์
แทนความรักห่วงไยไม่เปลี่ยนผัน
เอื้ออาทรอ่อนโยนล้นผูกพัน
สืบสร้างสรรค์เป็นโซ่สายไม่สร่างซา
จวบอุทัยรำไรต้องขอบฟ้า
สาดนภาผ่านไพรลอดใบหนา
พร่ำเพลงรับขับขานสกุณา
ชื่นชีวาผาสุกรับประทับใจ
11 ธันวาคม 2550 10:51 น. - comment id 798651
นั่นแน่...หนีไปเที่ยวมานี่เอง นึกว่าหนีน้องนุ่งไปไหนละแล้ว

11 ธันวาคม 2550 10:52 น. - comment id 798653
ไปแอ่วมาอีกแล้ว..อิจฉาจังพี่ท่าน
ไปไหนมามีอะไรมาฝากป่าวคะ

11 ธันวาคม 2550 11:56 น. - comment id 798669
ไปเที่ยวทั้งที ลงภาพมาแบ่งปันกันบ้างสิคับท่าน

11 ธันวาคม 2550 13:14 น. - comment id 798691
น้ำคงใส เย็นสบายนะคะ

11 ธันวาคม 2550 13:33 น. - comment id 798706
อยู่ที่ไหนคะ แก่งหลวงอ่ะค่ะ

11 ธันวาคม 2550 14:22 น. - comment id 798734
ไปเที่ยวไหนไม่เห็นชวนกันเลย ฮือๆๆ แวะมาทักทายค่ะ

11 ธันวาคม 2550 17:20 น. - comment id 798792
กลอนเพราะมากครับ เห็นน้ำกระแทกโขดหินเลย..

11 ธันวาคม 2550 19:34 น. - comment id 798859
น้ำใสเขียวมรกตเย็นหนาว ไหลตามราวแนวธารปะทะหิน เศษใบไม้ดอกไม้ร่วงไหลริน ส่งออกกลิ่นไม้ป่าโชยลม

11 ธันวาคม 2550 22:52 น. - comment id 798951
ธรรมชาติ..ให้ความรู้สึกที่อ่อนโยน..
สายน้ำ..คือสิ่งที่โอบอุ้ม..เชื่อมโยง..
..สายน้ำ..
สายฝน.. อ่อนโยนในความรู้สึกของเรน
..
ที่ที่เป็นของเรน.. เก๊าะสวยงาม..
จริงๆนะคะ..


12 ธันวาคม 2550 08:27 น. - comment id 799031
ม่วยเล็ก...ไม่เจอกันนานมากเลยเนาะ..ก็ไปเที่ยวตามประสาคนชอบเที่ยวนะ..ไปเจอนักท่องเที่ยวชาวกรุงเทพไม่สบายด้วยนะปสงสัยว่าโปรแทสเซี่ยมต่ำ กล้ามเนื้ออ่อนแรง ดีใจที่ได้ช่วยเหลือแนะนำเขา..ได้ทำความดีน่ะ...

12 ธันวาคม 2550 08:28 น. - comment id 799032
น้องพิมครับ..การไปเที่ยวทำให้ได้อะไรมากมายครับ โดยเฉพาะความสุข

12 ธันวาคม 2550 08:30 น. - comment id 799034
คนบนเกาะครับ.......ผมเป็นคนแปลกที่ไม่ชอบเก็บภาพแต่ชอบเขียนบันทึก

12 ธันวาคม 2550 08:32 น. - comment id 799036
สวัสดีครับเพียงพลิ้ว..เป็นอย่างไรบ้างครับที่โคราชกับซีเกมส์...ผมเปลี่ยนใจไปเที่ยวภูเก็ต ภูเก็ตครับสวยมากไม่มีร่องรอยความบอบช้ำ เหลืออยู่เลย

12 ธันวาคม 2550 13:18 น. - comment id 799140
เฌอมาลย์ครับแก่งหลวงอยูที่อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน...ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 55 กิโลเมตร สงบสวยงามครับ

12 ธันวาคม 2550 13:19 น. - comment id 799142
ขอบคุณ black moon ที่แวะมาอ่านกลอนของอินสวน นานๆครั้งได้แวะเข้ามาดีใจครับ

12 ธันวาคม 2550 13:21 น. - comment id 799143
นบข. ครับเป็นแบบนั้นจริงครับ...มีน้ำกระแทกโขดหินสวยงามมากครับ ดูๆแล้วเจ็บแทนหินเหมือนกันครับ

12 ธันวาคม 2550 18:11 น. - comment id 799258
เก่งจังเลยเถ้าแก่ แฟ้มบุคคล เอ๊ย ม่วยน้อยขอปรบมือให้
