ใครเคยเอ่ยตำนานคนที่รัก สุดจะหักใจห้ามได้ให้สมหวัง หน้ามัวหมองเพราะคนรักทำเราพัง แล้วกลับยังเจอคนไม่เข้าใจ ที่เข้ามานั้นรักด้วยใจนี้ เพราะยังมีน้ำใจให้เอาใจใส่ รักไม่หลง ไม่พะวงสิ่งใดใด ขอจงให้น้ำตาหยุด ....ฉุดขึ้นที.........
24 ตุลาคม 2551 13:14 น. - comment id 906891
แวะเวียนมายื่นผ้าเช็ดหน้าให้ ซับน้ำตาที่ไหลด้วยผ้านี้ ร้องให้พอแล้วก็ลุกขึ้นอีกที รักดีๆเดี๋ยวก็มีเข้ามา

24 ตุลาคม 2551 14:38 น. - comment id 906912
ปล่อยให้ไหลเถอะนะเจ้าน้ำตา
ชะล้างมาหมดสิ่งปลอมปนไหล
ล้างให้หมดความทุกข์ระทมใจ
เหลือทิ้งไว้ความสดใสในใจมี
หากจะให้น้ำตานั้นหยุดไหล
ตั้งสติไว้อย่าปล่อยใจให้หลีกหนี
ร้องออกมาให้ลืมช้ำที่มี
และจากนี้น้ำตาหมดทุกข์หมดไป

24 ตุลาคม 2551 15:17 น. - comment id 906924
แวะมาให้กำลังใจคนจมน้ำตาครับ ขอบคุณครับที่ชอบกลอนที่พี่เขียน
