ย้อนอารมณ์

แก้วประเสริฐ

         นั่งเหม่อมองย้อนจิตคิดซึ้งในอดีต
เปิดเวปฯงคิดพิศมองลองค้นหา
เพื่อหาสิ่งที่หมายไว้ในแฟ้มมา
รวบรวมหานิราศฉันท์กาพย์กลอน
         พลันได้พบเพชรเม็ดงามสุดเหลือ
เกี่ยวกับเรือเป็นกาพย์ร่ายอักษร
ไพเราะเลิศเพริศพริ้งเชิงกาพย์กร
จึงได้วอนเจ้าของกาพย์นำลงแฟ้มตัว
          เธอยอดยอดหญิงมิ่งกลอนแก้ว
ร่ายเธอแพร้วหมดจดงดงามมิได้มั่ว
ดังเช่นผมเล่นกลอนเพราะเมามัว
บางครั้งซั่วจนมิอาจร่ายซ้ำระกำใจ
           แต่ความรักในกลอนฝังลงในจิต
แม้นจะผิดแต่ขอกระทำและจดไว้
เอาในกลอนของเขาเป็นครูสอนใจ
หมั่นฝึกไว้ขออย่างหน่ายช่วยเอ็นดู.
                       แก้วประเสริฐ.
เห็นเป็นกาพย์ที่ยากนักหนา นอกจากผู้ที่มีความสามารถจริงๆ  ขออนุญาตแล้วต่อเจ้าของกาพย์  คือ คุณอัลมิตรา   จึงนำมาเผยแพร่แก่เพื่อนๆ อีกครั้งครับ.

กาพย์เห่เรือ กระบวนพยุหยาตราชลมารค     
                  
                         อัลมิตรา.   
๏  นารายณ์จำหลักล้ำ...........เลออง-  อาจเฮย
ครุฑยุดนาคทรวดทรง..........สง่าแท้
ลายทองล่องชาดผจง............กระจกแต่ง
ฉัตรพู่ดูเลื่อมแล้..................เลิศริ้วปลิวงาม ๚
๏ นารายณ์หมายเทียบไท้-....สยามินทร์
ทรงครุฑดุจเสด็จดิน-............ถิ่นแคว้น
พระเกียรติแห่งพระจักริน.......ขจัดทุกข์-  เข็ญนา
ทวยราษฎร์ปราศยากแค้น......เนื่องด้วยพระบา-  รมีเอย ๚ะ๛ 
๏ เรือเอยเรืองามแท้...........ล้วนเลื่อมแล้ทิวแถวงาม
ลอยเด่นกลางชลตาม.........หลากลักษณ์ล้ำแลเริงใจ
๏  เรือทองขวานฟ้าเลิศ....ช่างบรรเจิดนำหน้าไป
 เรือทองบ้าบิ่น  ไกล........ฝีพายแกร่งแรงมากมี
๏  เรือเสือทะยานชล ......เสือคำรนสินธุ์นาวี
เคียงข้างดั่งเสนี.................เรือดั้งปรี่มีสองลำ
๏  ตรงกลางเรืออีเหลือง....ดูปราดเปรื่องสมน้ำคำ
ฝีพายชายกำยำ.................ต่างเร่งจ้วงท่วงช่ำชอง 
๏ เรือดั้งสามและสี่...........แล่นเร็วรี่มีครรลอง
น้ำเชี่ยวต่างเหลียวจ้อง........แหวกธารล่องแคล่วคล่องเกิน
๏ เรือดั้งห้าและหก..........หากสาธกคงเพลิดเพลิน
สายน้ำดั่งคำเชิญ...............ให้ลอยคว้างอย่างยรรยง
๏ เรือตำรวจนอกลิ่ว.........หลากแพรพริ้วอีกทิวธง
เรือดั้งเจ็ดแปดคง.............ลอยเคียงคู่อยู่ครบครัน
๏ เรือดั้งเก้าอยู่ซ้าย..........ลำเลื่อมลายวิไลวรรณ
เรืออสุรปักษีสัณ-..............ฐานเฉิดฉันครั้นเมียงมอง  
๏ เรือตำรวจในเคียง........ดุจลำเลียงทัพนายกอง
อีกลำงามผุดผ่อง................นามเกียรติก้องมานมนาน
๏ อสุรวายุภักษ์...............แจ้งประจักษ์เลื่องชลยาน
เรือดั้งสิบแหวกธาร..........ดูท่วงท่าน่าชมเชียว
๏ เรือดั้งสิบเอ็ดตาม.........ยังคงความเปรื่องปราดเปรียว
เรือดั้งสิบสองเพรียว.........ท่องสายชลจนเฉลียวใจ
๏ กระบี่ราญรอนราพณ์....กระบี่ปราบเมืองมารใด-
คำชมดูสมให้.....................ยกคำเปรียบเทียบความงาม  
๏  เรือดั้งสิบห้าล่อง..........น้ำเจิ่งนองต้องเพ่งตาม
สุครีพครองเมืองงาม........รอยจำหลักมากลวดลาย
๏ พาลีรั้งทวีป.................ไม่เร่งรีบดุจกรีดกราย
ลอยเด่นเห็นเลื่อมพราย......มีปืนใหญ่ใช้ป้องกัน
๏ เรือหนึ่งซึ่งเกินเปรียบ......เค้นคำเทียบนำเสกสรรค์
เรือพระที่นั่งอัน..................แสนวิจิตรตระการตา
๏ อนันตนาคราช............ล้ำพิลาศคราทัศนา
ลือเลื่องเฟื่องโลกา...............สุดพรรณาคราร่ายชม   
๏ เรือดั้งสิบหกคล้อย........พลเรือคอยจ้วงพายจม
งัดน้ำยามต้องลม...............เป็นฟองแตกแปลกตาไป
๏ เห็นเรือดั้งสิบเจ็ด.........เรือครุฑเตร็ดไตรจักรไกร
เกริกกล้าเรืองวิไล...............ลอยลำใกล้เรือแตงโม
๏ เรือครุฑเหิรเห็จห้าว.....เรือดั้งกร้าวสิบแปดโบ-
ราณท่านใช้ฝ่าโต้..............ทัพข้าศึกทั้งฝึกปรือ
๏ เรือดั้งสิบเก้าแกร่ง........มากเรี่ยวแรงไม่รามือ
พายงัดองอาจถือ................สมเกียรติกล้าทหารไทย  
๏ เรือดั้งยี่สิบนั้น.............พลมุ่งมั่นกันทันใด
ฮุ้ยเล่ ฮุ้ยขรมไป..............ต่างรวมใจไม่อ่อนแรง
๏ เรือดั้งยี่สิบเอ็ด.............คงถือเคล็ดจึงเปลี่ยนแปลง
จังหวะคราสำแดง...............จ้วงน้ำใสพรายกระเซ็น
๏ เรือดั้งยี่สิบสอง.............แหวกธารท่องล่องลอยเห็น
พลหมู่เสนาเป็น................เช่นเริงร่าคราจ้ำพาย
๏ เรือหนึ่งซึ่งเกินย้ำ...........เรียงถ้อยคำนำบรรยาย
ความห้าวแห่งฝีพาย...........อีกนายท้ายนายกองชาญ  
๏ ร่วมแรงและรวมใจ...........เรือเอกชัยหลาวทองปาน-
หลอมจิตพลชลยาน............แกร่งกล้าหาญผลาญไพรี
๏ อีกหนึ่งซึ่งคงเกียรติ์.........ดั่งคำเธียรเปรียบเปรยมี
สวยสง่าไร้ราคี....................แสนเปรมปรีดิ์เกินบรรยาย
๏ เอกชัยเหิรหาวห้าว........ผุดผ่องพราวเปี่ยมประกาย-
แห่งทองอันแพรวพราย........กระหนก*ลายให้ตื่นตา
๏ โอ้เรือพระที่นั่ง................ทองสุกปลั่งดั่งจันทรา
สมเกียรติ์แห่งราชา..............ธ ผ่านฟ้าจอมราชัน  
๏ พระผู้ทรงพรั่งพร้อม........ทวยราษฎร์น้อมมอบชีวัน
จงรักภักดีมั่น.....................ตราบอาสัญยังมั่นคง
๏ นารายณ์ทรงสุบรรณ....เกินเสกสรรค์คำดำรงค์
ลายลักษณ์จำหลักบ่ง..........ให้ลุ่มหลงคงเปรมปรีดิ์ 
๏ นารายณ์สี่กรนั้น............เปรียบ ธ มั่นมากบารมี
เมตตาทั้งปราณี.................ต่อไพร่ฟ้าประชากร
๏ ศึกใหญ่คือภัยแล้ง...........น้ำเหือดแห้งแหล่งดินดอน
ธ โปรดอำนวยพร..............เปลี่ยนทุกข์ร้อนเป็นร่มเย็น   
๏ เสกฝนและเสกน้ำ..........ต่างชุ่มฉ่ำไร้ลำเค็ญ
ชี้ทางห่างทุกข์เข็ญ............เช่นคงชีพอย่างพอเพียง
๏  นารายณ์ทรงสุบรรณ ..ดั่ง  ธ  นั้นเฝ้ามองเมียง
เสด็จไปทั่วไทยเพี้ยง-.........องค์นารายณ์ไล่อาธรรม์
๏ ยอดเขาสุดเขตแดน........ถิ่นยากแค้นแดนใดกัน
ทรงย่างพระบาทพลัน........หมายเปลื้องทุกข์มอบสุขใจ
๏ ทวยราษฎร์ต่างแซ่ซ้อง....ดังกึกก้องทั้งแดนไตร
ขอองค์ พ่อหลวงไทย.......ทรงสำราญนิรันดร  
๏ เรือพระที่นั่งทรง............ประหนึ่งองค์ธราธร*
เสกสร้างสถาพร.................ประสิทธิ์ไว้ในโลกา
๏ เนรมิตวิจิตรนัก..............แจ้งประจักษ์ให้ตรึงตรา
รื่นรมย์สมอุรา...................ดุจหงส์ฟ้าสิวาลัย
๏ คือ   เรือสุพรรณหงส์.....อันสูงส่งคงคู่ไทย
ล้ำหล้าเกริกเกรียงไกร.........ยากร่ายเทียบหมายเปรียบความ
๏ หงส์ทองล่องสายชล.........น้ำใสจนเห็นแวววาม
ต้องแสงสำแดงภาม*............ชดช้อยตามคำกล่าวชม  
๏ พู่ห้อยย้อยระย้า..............ยิ่งโสภาคราต้องลม
เพริศพลิ้วปลิวสวยสม..........พลั้งคารมชื่นชมพลัน
๏ เหล่าหมู่ฝีพายมาก..........แต่งกายหลากหากวาววรรณ
พายงัดยกจ้วงนั้น...............ดูแข็งขันพร้อมเพรียงจริง
๏ จังหวะกาพย์เห่ก้อง.........ท่วงทำนองพ้องอ้างอิง
ถ้อยเสนาะยังเพราะพริ้ง......รับกรับฉิ่งยิ่งกังวาน
๏ เอื้อนอ้างดั่งเวทย์มนต์.....ศักดิ์สิทธิ์ดลให้เบิกบาน
เพราะแท้แต่โบราณ...........เช่นกลอนกานท์ฉันท์กาพย์โคลง  
๏ ลอยเด่นเห็นงามสง่า.......ทองเลื่อมตาผ้าแพรโพลง
จำหลักลวดลายโยง-...........คล้ายคงชีพรีบเริงชล
๏ คือเรือพระที่นั่ง..............งามสะพรั่งนภมณฑล
 เอนกชาติภุชงค์  ดล......งดงามจนเผลอรำพัน
๏ ฉัตรตั้งตระหง่านงาม......ภูษาวามวิลาวัลย์
แต่งเรือดูครบครัน.............ฝีพายมั่นนั้นพร้อมเพรียง
๏ สวมหมวกกลีบจำปา........สมสง่าคามองเมียง
จ้วงพายได้ยินเสียง............สำเนียงต้องท้องนาวา 
๏  เรือแซง  เจ็ดลำล่อง......ฝีพายคล่องยามยาตรา
นายท้ายหมู่เสนา...............นุ่งผ้าใหม่ใส่ไหมงาม 
๏ แต่งกายลวดลายหลาก.....พลหมู่มากหากมองตาม 
เลื่องลือระบือนาม..............ท่วงกำยำยามเอี้ยวกาย
๏ บรรพชนคนกร้าวแกร่ง....มุ่งสำแดงเกียรติกำจาย
ไล่ล่าไพรีพ่าย...................สมชาติชายนายทหารเรือ
๏  เรือตำรวจกรมวัง.........คุมพลหลังดังจุนเจือ
ตรวจตรามาช่วยเหลือ.........หวังเพียงเพื่อความปลอดภัย  
๏ นับได้ห้าสิบสอง..............เรือลอยล่องชลาลัย
โอ้แสนอวดศักดิ์ไทย...........อันยิ่งใหญ่ในนาวา
๏ เลิศศิลป์ล้ำศาสตร์สร้าง.....เด่นสล้างอวดศักดา
ยังสุขทุกครั้งครา................ตรึงตราภาพมิลืมเลือน
๏ บุญแท้เกิดเป็นไทย.........แสนสุขใจหาใดเหมือน
มากสุขทุกครัวเรือน............ใต้ร่มหล้าพระบารมี
๏ ขอเทิดทูนบูชา-..............พ่อหลวงฟ้า จอมจักรี 
จงรักและภักดี...................ตราบสิ้นฟ้ากว่าสิ้นลม  ๚ะ๛
                       อัลมิตรา.