ชมพลางครางเคล้านาง.....................เล้าโลมรานปานกระสัน
โอบอิ่มชิมเนื้อหนั่น.................................โอบเอวนั้นโนมเนื้อนาง
ชมพรางครางเคลียเคล้า.....โนมเนื้อ
ใต้ล่มผ้าผิวเฝือ.......................................โลมไล้
โอษฐ์พร่ำมิหน่ายเหนือ.............................จรุงใจ
สัมผัสรักเย้าใย........................................มิเท่า สวาทเรียม ฯ
จั๊กกระจี่จั่นเจ้าเช้ายันค่ำ..................แต่พี่มั่นหมั่นคอยลอยจนร้าง
จวบสุริยันยั้งยบทั่วสรรพางค์......................เท่าพี่ร้างลาแก้วแล้วบ่มี
จั๊กกระจี่จั่นเจ้า....................จางวาย
พิศพักตร์เรียมบ่หน่าย...............................เลยแม่
จบอัสดงจืดจาย........................................จริงแฮ
สูเจ้าร้างเรียมแล.......................................แท้ทุกข์ เลยเทียว
ตลบอบอวนชวนพิศวาส....................จักสิ้นขาดใจวายด้วยครานี้
หลงเสน่ห์เจ้าเร้าจิตอิสตรี..........................ว่ารักน้องนี้เท่าที่จะวายตาย
ตลบอวนอบกลบกลิ่น..........สำอาง
เสน่ห์หลงเนื้อนาง.....................................แนบนิ่ม
ใจวายฉิบหายปาง......................................จางจาย
น้ำปรุงจรุงกลิ่น.........................................อบกายคล้ายองค์
27 เมษายน 2547 20:16 น. - comment id 255596
อ่อ ทดสอบ

30 พฤษภาคม 2547 01:50 น. - comment id 276683
สวัสดีค่ะ
อ่านงานคุณเมื่อหลังเที่ยงคืน จึงเป็นวันที่ ๓๐
พ.ค จากชิ้นที่กล่าวถึงคิงมงกุฏ ก็เลยเข้าไปดูตอนที่ชื่อแอบชมนางไม่ได้ล้อคอิน พออ่านชิ้นที่๒ นางในต้องออกไปล็อคอินนะคะ ผลงานคุณฝีมือระดับหล้านะคะ นางในใช้กาพย์ห่อโคลงเพราะมากค่ะ แล้วก็แต่งคำยากๆ ทำไมถ่อมตัวคะ ขออนุญาตลองแต่งตามนะคะ
รักฤาร้างต่างแปลก ใจยังแนบจำความหมาย
ใครมีรักมิคลาย สุขสบายอิงอ้อนวอนคำ
ยามมีรักต่างรู้ เรือนใจ
แลเมื่อรักหายไป ป่นเศร้า
หากเป็นคู่อิงไอ อกอุ่น อวลนา
สุขดั่งมนต์เสกเร้า ร่มร้อนนอนฝัน
