...เวิ้งว้าง..ว่างเปล่า.. เศร้า...อ่อนระโหย ลมระบัด.พัดโบกโบย ใจอ่อนโรย..เกินประคอง ....ซ่อน..รู้สึก.. กลั้นสะอึก..สุดหม่นหมอง เล่นเล่น...เช่นคะนอง หัวใจน้อง....แทบเย็นชา ....รู้ได้..ว่า..ใช่รัก... แค่ทายทัก..ใช่เสน่หา แค่คะนอง.ลองวาจา มอบให้มา...ตอบแทน..หัวใจ.. ...ขอบคุณนะคะ.. ...~-~..