อนิจจาความรักของเราเอ๋ย ไฉนเลยจึงได้มาเปลี่ยนผัน แต่ก่อนรักสองเรามีให้กัน นานนับวันรักนั้นยิ่งผันแปร ไม่เข้าใจเหตุใดเป็นเช่นนี้ รักกันอยู่ดีดีจึงเกิดแผล โอ้เธอจ๋าทำไมใจเชือนแช ไม่แน่วแน่ในดั่งคำสัญญา คบชายใหม่ทิ้งฉันระทมเศร้า ใจหงอยเหงาได้แต่เพ้อละเมอหา ทุกๆ วันฉันนั่งหลั่งน้ำตา เมื่อเธอมากับเขายิ่งปวดใจ ขอเวลาให้ฉันได้หรือเปล่า? ลืมเรื่องราวเราสองที่หมองไหม้ ต่อจากนี้ฉันคงต้องทำใจ จะไม่ขอรักใครไหนอีกเลย...