จำคำรักถักลวงทรวงหวั่นไหว
ยากตัดใจลบเลือนร้าวและหนาวเหน็บ
ด้วยใจกร่อนอ่อนไหวแม้ปลายเล็บ
ยากกักเก็บอดีตกรีดรอยใจ
ที่ทำได้ในวันนี้นี่ชาเฉย
มิเอื้อนเอ่ยอาลัยช้ำซ้ำหม่นไหม้
ปิดสลักลงดาลขานความนัย
ซุกซ่อนไว้ในความเหงาใต้เงาลวง.