สรรพสัตว์อุบัติ อัตตภาพสู่ วนเวียนอยู่คู่ห้วง บ่วงสงสาร ทุกข์ สุข พบ พราก เกิด ตายวายปราณ ต้องพบพานไม่พ้น สักคนเดียว พญามัจจุราช ฆาตชีวิต ทิ้งญาติมิตร พ่อแม่ไม่แลเหลียว ละสมบัติปิยะชน ไปคนเดียว ทิ้งความเหี่ยวใจไว้ ให้เหล่ากอ ส่วนคุณธรรมบำเพ็ญ เลิศเฉิดฉันท์ นำสุขสันติ์ปรรเจิด ประเสริฐหนอ สถิตไว้พสก พร่ำยกยอ ชมเชยข้อกรณี ปรีชาชาญ เกียรติยศโจษจัน อันงามแท้ เป็นคุณแก่ลูกหลาน หลายสถาน คุณความดีมีผล จนชื่นบาน สู่วิมานสถานทิพย์ ริบเรืองรอง