มนต์รักลูกทุ่ง
คิดถึงดอยสูงเลียดเสียดปุยฟ้า
เคยเอื้อมมือคว้าเมฆาอยู่ไหวไหว
แสนคิดถึงสายลมห่มอบไอ
เคยสุขใจสำราญสถานคีต์
กล้วยไม้เอยเคยชูสายสยายช่อ
เม็ดหมากก่อแตกกล้าท้าแสงสี
คิดถึงเอยใบหน้าตาคู่นี้
ได้แต่ลี้หลบหน้าหลีกมาไกล
กาลเวลาผันเปลี่ยนเกินเวียนกลับ
เกินจะนับเวลามาหลับใหล
อยากจะหวนเวลาก็อาลัย
จึงฝากร่ำคำนัยเตือนใจตน
คิดถึงถิ่นดินแดนแผ่นฟ้าฟาก
เอื้อมมืออยากไขว่คว้าก็หาหน
ภาพวิมานปานเขียนไหวเวียนวน
ได้แต่จนหัวใจเราเพียงเท่านั้น
5 พฤษภาคม 2551 21:47 น. - comment id 846505
แด่ น้องจุ๋นจุ่น
ท้องทุ่งนาป่าเขาลำเนาไพร
พริ้วกอไผ่ไหวลู่ลมชมทิวทุ่ง
โสนน้อยห้อยระย้าท้าสายรุ้ง
หอมกลิ่นฟุ้งจรุงใจใบพุทรา



6 พฤษภาคม 2551 00:43 น. - comment id 846579
คิดถึงทุ่งหญ้าป่าเขา ที่เรานั้นเฝ้าชิดใกล้ คิดถึงนกร้องก้องไพร คิดถึงบางใครเหลือเกินเป็นมนต์ที่สะกดหัวใจค่ะ

6 พฤษภาคม 2551 07:14 น. - comment id 846649
บ้านป่าที่แดนดอย นับวันคอยเจ้าหวนคืน กลิ่นเอื้องยังหอมชื่น มนต์ระรื่น.....รัก...บ้านดอย.......

6 พฤษภาคม 2551 13:53 น. - comment id 846760
แต่งเพราะนะเนี่ย ว่างๆสอนบ้างนะคะ ยังไม่มีใครสอนเลย แต่งให้ใครเหรอคะ คิดถึงใครเหรอคะ ถ้าเป็นเราคงดีนะคะ
