นำดอกไม้ที่เธอให้มาลงปลูก
ใจพันผูกด้วยรักเธอหนักหนา
รักเราสองหวานชื่นรื่นอุรา
ทั้งโลกหล้าจะมีรักใดเทียมทัน
หมั่นรดน้ำพรวนดินให้ดอกไม้
เหมือนหัวใจรักเธอแน่มิแปรผัน
ดอกไม้น้อยค่อยค่อยโตทุกทุกวัน
พาให้ฉันสุขใจไปทุกครา
วันนี้เจ้าดอกไม้บานอร่าม
และงดงามหอมระรื่นชื่นหนักหนา
รักเราสร้างสานตามกาลเวลา
ชื่นชีวาสองเรารัก-เข้าใจ
แต่วันนี้เจ้าดอกไม้ไยเหี่ยวเฉา
พร้อมรัดเราสองคนหม่นหมองไหม้
หรือความรักมีค่าเปรียบเทียบดอกไม้
ที่โรยรายามใดก็จบลง