จากกันไปวันนี้เลยก็ได้
จะต่างกันเท่าไหร่-เร็วหรือช้า
เมื่อที่สุดแล้วก็ต้องเอ่ย...คฎลา
อย่าให้ฉันทนดวงตา
..ที่ไม่มีความห่วงหา..อย่างเคย..
เหนื่อยแล้วกับการเหนี่ยวรั้งหรือร้องขอ
มันเกินพอกับการถูกเมินเฉย
มันล้าที่จะฝืน..ให้ทุกอย่างกลับคืนมาเหมือนเคย
และอะไรๆมันควรลงเอยกันเสียที่
ฉันจะลืมคืนวันที่ผันผ่าน
ทุกสิ่งทุกอย่างจะจบสิ้นกัน...วันนี้
ไม่ต้องพูดอะไรเพราะฉันเข้าใจดี..
เธอหันหลังไปวันนี้...
ฉันก็ลืมเธอวินาทีนี้...เช่นกัน