เมื่อวันวานหวานแหว๋วดังแก้วเก้า
สบัดพราววาววับขึ้นจับใจ
เคยแนบคู่อยู่ควงดวงฤทัย
ศิวิลัยรุ่งเรืองไกลเคืองขุ่น
เคยหยอกย้อล้อกันเมื่อวานวัน
เหมือความฝันพันดวงใจดังไออุ่น
เคยโอบกอดลมหนาวคราวแรกรุ่น
ก่อนเคยหนุนแนบตักพิงพักกาย
ดังเสียงเพรียกเรียกหาเมื่อครานั้น
ดวงตะวันพลันแจ้งเป็นแสงสาย
ดาวดวงน้อยคอยมอบอยู่รอบกาย
มิมลายคลายลับนับจากจร
เพียงสองตาพาชีวิตให้คิดฝัน
เกาะเกี่ยวกันวันวานหว่านวิงวอน
คลองจักษุลุไหลให้กอดหมอน
ครั้งเก่าก่อนซ่อนหลบเฝ้าลบเลือน
บรรจงรุดทรุดลงตรงต่อหน้า
คราบน้ำตาก่อนเก่าคอยเฝ้าเตือน
เฝ้างองอนอ้อนประจบอย่าลบเลือน
อยากให้เหมือนเช่นฝันเมื่อวันวาน
19 เมษายน 2547
ผลิใบสู่วัยกล้า
20 เมษายน 2547 07:03 น. - comment id 250392
พี่ดอกแก้ว (พี่ต้อย) ขอบคุณสำหรับความเผื่อแผ่ แนบแน่แน่นแน่นอน จึงเขียนไว้เป็นบทกลอน ขออวยพรจงมีสุข

20 เมษายน 2547 07:15 น. - comment id 250397
เรน..อรุณสวัสดิ์นะคะ...
..เรน..แวะมา..ขอบคุณ..ที่แวะไปนั่งรถไฟฟ้า..กับเรน..นะคะ...
บทกวี..สื่อความรู้สึก...ได้ดีจัง..
..เรน..ชื่นชม...คุณ..นะคะ..พี่ไก่...
ตอนเย็น..เรน..จะมากวนใหม่...
ระวังไว้..ระกาน..
แว๊ป..

20 เมษายน 2547 11:14 น. - comment id 250497
อืมมม เป็นเช้าที่เศร้าๆเหงาๆดีจัง

20 เมษายน 2547 12:28 น. - comment id 250578
จะเรียกร้องวันวานให้หวนชื่น มันไม่คืนมาดั่งฝันมั่นใจหมาย ตะโกนก้องร้องกู่อยู่ข้างกาย น้ำตาหาย..เสียงสะอื้น..รื้นถึงคอ **** น้ำตาอาบแก้ม..ก็เคยเรียกร้องให้วันวาน กลับคืนมา...แต่มันดื้อค่ะ...เรียกยังไงมันก็ไม่กลับ

20 เมษายน 2547 14:08 น. - comment id 250637
เร่น น่ารักเสมอเมื่อเธออยู่ใกล้ คอยส่งใจให้แกกัน ให้มีความสุขทุกๆวัน ให้ความฝันใกล้ความจริง

20 เมษายน 2547 14:10 น. - comment id 250638
นางฟ้าซาตาน มาชื่นชมชมชื่นสะอื้นให้ ชมด้วยใจบริสุทธิ์ดุจผาขาว ส่องแพรวพราวแวววับดังนับดาว คอยถึงคราวแวะเวียนมาเยียนเยี่ยม ......ขอให้มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆนะครับ

20 เมษายน 2547 14:12 น. - comment id 250639
นำตาอาบแก้ม ครับผมจะคอยเป็นกำลังใจนะครับ

20 เมษายน 2547 17:16 น. - comment id 250746
โฮะๆๆๆ เขียนได้ดีจัง ซึ้งคะซึ้ง ToT

20 เมษายน 2547 17:30 น. - comment id 250764
เพราะค่ะพี่ไก่ แต่เศร้าจังเลย

20 เมษายน 2547 18:03 น. - comment id 250808
++++++++++++++++++++++++++++++ คิดถึงวันวาน คิดถึงคุณด้วย ^_____^ ++++++++++++++++++++++++++++++

20 เมษายน 2547 18:32 น. - comment id 250833
ร่วมคิดถึงด้วยค่ะ

20 เมษายน 2547 19:53 น. - comment id 250893
คือกำลังใจให้เสมอมิขาดหาย คือผลิใบสู่วัยกล้ามาผลิฝัน อย่าขื่นขมจมแต่ทุกข์สุขไร้พลัน จับมือนั้นไว้ให้ดี...มิมีคลาย

20 เมษายน 2547 22:50 น. - comment id 251030
เมื่อวันวานบอกว่ารักประจักษ์มั่น วันนี้นั้นเธอมากล่าวแก้กลอนใหม่ ว่าที่พูดไม่ได้จริงจากดวงใจ เหตุไฉนจึงงายงมหลงลมเธอ

22 เมษายน 2547 06:44 น. - comment id 251919
ขอบคุณทุกน้ำใจ ที่มีให้ตลอดมา จะคอยเก็บสิ่งมีค่า มาทาบทาแต้มเติมต่อ

27 เมษายน 2547 15:55 น. - comment id 255416
เคยหยอกเหย้าเฝ้าชิดใกล้ให้ห่วงหา แต่วันนี้เธอจากลาพาหวั่นไหว เหลือแต่เพียงความว่างเปล่ารุมเร้าใจ และก็น้ำใสใสในดวงตา *-*กลอนน่ารักดีค่ะ*-*
