น้ำตา...มักมาพร้อมกับความเศร้า
รู้รึเปล่ามันฝังลึกสักเพียงไหน
ความรู้สึกที่ฝังรากลึกลงในใจ
เจ็บแค่ไหนก็ทำได้แค่หลั้ง...น้ำตา
วันเวลา...แม้ผ่านเวียนพ้นข้ามคืน
เราก็ทนฝืนยิ้มได้แม้จะเศร้า
แต่ยิ่งยิ้มยิ่งฝืนยิ่งบางเบา
ยิ่งต้องเศร้าเพราะหมดหวัง...จะลืมมัน
สุดท้ายแล้ว...น้ำตาก็ยังไม่แห้ง
ยังไม่แร้งหมดไปจากความเศร้า
ยังคงเอ่อ...และไหลมาให้เรา
คนโง่เขลาได้คอยเช็ดอยู่ทุกวัน