ยังจดจำในวันที่ฝนพรำ
เธอยิ้มฉำมาพร้อมกับสายฝน
บอกว่าขอไปโรงเรียนด้วยคน
แล้วเธอก๊ยืนตากฝนเรียกรถเมล์
เธอรู่ไหมวันนั้นใจฉันสั่น
ขึ้นรถไปด้วยใจที่หวั่นไหว
ถึงเธอฉันไม่ได้นั่งติดชิดใกล้
แต่รู้ไหมใจฉันลอยไปใกล้เธอ
ถึงวันนี้ฉันไม่อยากคิดถึงมัน
คิดถึงแล้วใจก๊สั่นยังไม่หาย
เธอคนนั้นคนที่ฉันรักมากมาย
แต่สุดท้ายแค่เพรยงรักลอยลม