คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
เขียนถึง.. คนช่างเขียน
ผู้วนเวียนในวันวี่ที่แสนเหงา
คิดถึงมากหลากล้น อดทนเอา
เหนื่อยใดเท่า เหนื่อยในรักไม่พักนอน
พักผ่อนเถิดจงพัก เพื่อนนักเขียน
ที่พากเพียร เขียนกลอนรักจงพักก่อน
เพื่อหัวใจได้ผ่อนล้า วางอาวรณ์
เอาไว้ตอน นอนหลับตาค่อยว่ากัน
ไป ไปเขียนกลอนในฝันให้มันแจ่ม
ให้ชื่นแช่มชมชิดติดสวรรค์
ให้หรูเลิศบรรเจิดจิตนิจนิรันดร์
ให้ความฝัน เปิดหัวใจเทใส่กลอน
ขุดมาเขียน เรียนฤดีลึกที่สุด
ให้มันผุด พร้อมพรัก เพลงอักษร
ฟังหัวใจ ร่ายเพลงฝัน รรรรร*
ชวนไปนอนให้ฝันซน ด้นกลอนเอง
หมายเหตุ * รรรรร (นิยมอ่านว่า ระ-รัน-รอน) = เป็นชื่อคน
1934
2
0
หน้าส่วนตัว
