ความรักอันยิ่งใหญ่ใครคนนั้น
หลงลืมกันหนุ่มสาวเจ้ารู้ไหม
ถึงเติบโตยังรักยังห่วงใย
ด้วยดวงใจแน่วแน่คือแม่เรา
เมื่อถึงวันแห่งความรักมักหลงใหล
คิดถึงใครคนอื่นยื่นให้เขา
กุหลาบแดงแทนใจใยมัวเมา
บ้างดื่มเหล้าเลี้ยงฉลองกันสองคน
กับคนรักคนนั้นใครกันหนอ
ที่ชอบพอรู้ใจให้เหตุผล
ว่าเขาดีเธองามยามได้ยล
ต่างเพ้อบ่นความดีมีให้กัน
เอ่ยวาจาคำหวานซ่านดวงจิต
ได้แนบชิดอบอุ่นกรุ่นกลิ่นฝัน
วาดวิมานแสนงามพร่ำรำพัน
เธอกับฉันเหมาะสมพรหมให้มา
เมื่อถึงวันรักร้างต่างความคิด
เรื่องน้อยนิดขัดใจไม่ปรึกษา
ต่างยึดมั่นอวดดีมีอัตตา
สุดท้ายลาเลิกร้างแยกทางเดิน
ความรักใดเที่ยงแท้เท่าแม่รัก
แม่ฟูมฟักรักใคร่ไม่ห่างเหิน
เมื่อถึงวันแห่งความรักชักชวนเชิญ
สรรเสริญความรักแม่แผ่ไพบูลย์.
22 สิงหาคม 2548 15:42 น. - comment id 507115
รักของแม่แท้จริงแถมยิ่งใหญ่ ลูกป่วยไข้เพียงใดใฝ่รักษา ป้อนข้าวปลาอาหารแต่นานมา ดูแลเจ้าทุกเวลาไม่เปลี่ยนแปรรักใดเล่าจะเท่าแม่และพ่อรัก

22 สิงหาคม 2548 16:58 น. - comment id 507182
รักแม่ค่ะ

22 สิงหาคม 2548 21:48 น. - comment id 507357
แม่คือคนที่อยู่ใกล้หัวใจเรามากที่สุด

23 สิงหาคม 2548 08:37 น. - comment id 507481
แม่ไม่เคยไม่รักลูกสักนิดหนึ่ง...ไม่มีแม้แต่จะคิด...
