++--ลอยไปในสายลม--++
ระทมทุกข์ฤทัยร้าวแสนหนาวเหน็บ
ใจซ่อนเก็บ..ความเจ็บช้ำ..ย้ำเป็นแผล
มาครานี้..ความรักนั้น..ยิ่งผันแปร
มันยากแท้..จักซ่อนไว้..ในใจเรา
มองภาพถ่าย..ใจพ่ายแพ้..แก่ชีวิต
ใครลิขิต..ให้ใจนี้..มีแต่เขา
เมื่อรักร้าว..ยิ่งแตกหัก..ยากบรรเทา
ใจจึงเศร้า..เคล้าน้ำตา..แห่งอาวรณ์
จะทนอยู่..สู้ต่อไป..อย่างไรเล่า
เมื่อใจยังคิดถึงเขา..เฝ้าหลอกหลอน
ถึงที่สุด..ยากฉุดไว้..ใจสั่นคลอน
จะขอนอน...นอนหลับไป..ไม่กลับมา
โลกบรรเลงเพลงบทโศกวิโยคนัก
เมื่อมีรัก...รักจากไป..เหมือนไร้ค่า
โลกหลั่งหยาดฝนแห่งช้ำย้ำอุรา
ยามจากลา...ลาโลกนี้...ที่ระทม....
ฉันขอตายดีกว่า.....
ดีกว่าอยู่ต่อไป...
อย่างคนไร้วิญญาณ
1465
47
0
หน้าส่วนตัว
