เรียงร้อย
จำเรียงร้อยถ้อยถักสลักเสลา
เป็นลำเนาลำนำคำขับขาน
แม้ไม่ใช่ปราชญ์กวีที่ชำนาญ
แต่ทุกกานท์จารลงด้วยจงใจ
จะแปลกแปร่งทะแม่งมั่งก็ช่างเหอะ
จะเลอะเทอะเปรอะเปื้อนผิดเงื่อนไข
จะถูกก่นโดนแบนไม่อาลัย
จะยังไงก็ต้องเขียนเพียรบรรเลง
ถึงจะเป็นกวีปราชญ์มาดกิ๊กก๊อก
ดูหลอกแหลกแหละเหราะไม่เหมาะเหม็ง
จะบ้าบอคอแตกตะบึงตะเบง
ยังละเลงเป็นกลอนก่อนหลับตา
ไม่ได้คิดประชันเรื่องขันแข่ง
ที่เทียวแต่งเพราะใจรักชักนำพา
จะกี่ร้อยบทกรองตรองคิดมา
บอกเลยว่าเพียงระบายคลายอารมณ์
๔๔๔ ทานทองคำ ๔๔๔
๑๔ มิถุนายน ๑๕๔๙