น้ำผึ้งป่า
@ เล่ากันว่าคราสมัยพระเจ้าเสือ
ธ ทรงเรือชมความงามลำน้ำใส
มีวันหนึ่งออกจากวังนั่งเรือไป
ขุนนางใหญ่แลน้อยพลอยติดตาม
@ คนคัดท้ายพายเรือคิดเบื่อสุด
ทำหน้างุดมองพระพักตร์แล้วทักถาม
พระเจ้าข้า..ปุโรหิตที่ติดตาม
ทุกทุกยามแสนสบายไม่เหนื่อยเลย
@ พระองค์ทรงคิดดูเล่าเหมือนเอาเปรียบ
เมื่อมาเทียบกับผมเหนื่อยเมื่อยเหลือเอ่ย
ปุโรหิตชีวิตงานท่านเสบย
นั่งหลับเฉยแสนเพลินมันเกินไป
@ เจ้าอยู่หัวหัวเราะเพราะนึกขำ
ไม่ตอบคำเก็บกักไว้พักใหญ่
เรือแล่นเรื่อยเฉื่อยช้าค่อยคลาไคล
ผ่านพงไม้ริมฝั่งจึงยั้งรอ
@ พระตรัสร้อง เฮ้ย..สำเนียง เสียงอะไร
เจ้าจงไป ดูมา บอกข้าหนอ
คนคัดท้าย