Mashimaro99
หนึ่งชีวิต..ที่เงียบเหงาเดียวดาย
หลายวัน...ที่ห่างหายจากความฝัน
อยู่อย่างเข้าใจ..ยอมรับทุกวัน
ไม่เคยคิดดึงใครมาร่วมฝัน..ร่วมทาง
ปล่อยชีวิตวัน ๆ ในมันผ่านไป
ทนเหงาบ้างไม่เป็นไร ..ถ้าอ้างว้าง
มีความสุขกับวันเก่า..ฝันอันเบาบาง
คิดถึงคนที่เคยเคียงข้าง..แค่นั้นก็เพียงพอ
ในชีวิต..ที่ต้องเดินต่อในแต่ละวัน
เพียงความเข้าใจเท่านั้น...ที่อยากขอ
เพียงเพื่อสร้างกำลังใจ..ให้มีมากพอ
เพื่อเป็นแรงก้าวต่อ..ให้ถึงฝั่งที่ตั้งใจ
ขอบคุณในมิตรไมตรี..ของเธอที่แสนดี
ขอบคุณที่มีตัวอักษรของเธอเคียงใกล้
ขอบคุณ..ในน้ำเสียงที่เป็นห่วงอย่างจริงใจ
ขอบคุณที่ต่อกำลังใจ..ให้ก้าวเดินในทุกวัน
แม้วันนี