ทิวฟ้า ทัดตะวัน
[b] ถมแผ่นดิน [/b]
๏ เช้าตรู่ของวันใหม่ใจดวงเก่า
เต้นเร่าเต้นเร่าอยู่หลุบตุบ
ยุบพองยุบพองคะนองยุบ
ดับดุบดับดุบกระทุบกระทับ
แปลกปร่าวาจาภาษาเอ่ย
มิเคยได้สดับ-สดับ
มิเคยได้รู้รับ-รู้รับ
แล้วก็ย่อยยับ-อ้อ! ยัง
ตาพร่าเมื่อแสงพราวเข้าตา
ตามัวเมื่อตาพร่าสะพรั่ง
พลาดผิดพลาดเผลอพลาดพลั้ง
ความหวังจึ่งสูญแฉลบไป
ยืนอยู่ยังยืนอยู่ยืนหยัด
นั่งอยู่เห็นถนัดชัดใกล้
นอนอยู่ยังนอนอยู่กลางใย
มืดไล้ลูบเข้าเร้ารุม
เคยมีหรือความคิดผิดแผก
เคยมีหรือรอยปริแตกจากห่อหุ้ม
เคยมีหรือมีดขององุ้ม
เคยมีหรือไฟสุมสูงเฉียดฟ้า ฯ
๏ รวีแต่งแดงระเรื่อเหนือขอบตึก
หน้าส่วนตัว
1161
2
0
