
อยากจะบอกว่าขอโทษ
เธออย่าโกรธฉันได้ไหม
ทุกทุกอย่างที่ฉันทำลงไป
ก็นึกเสียใจอยู่เหมือนกัน
เธอรู้ไหม....
ทำไมฉันถึงทำลงไปอย่างนั้น
ก็เพราะเธอทำเหมือนฉัน
ไม่เคยสำคัญต่อเธอ
แล้วฉันจะทนได้อย่างไร
จะให้ฉันหลงไปเพ้อเจ้อ
คิดถึงห่วงหาเพียงเธอ
และเก้ออยู่ข้างเดียวหรือไร
ฉันน่ะทนไม่ได้....
เมื่อเธอน่ะไม่ใส่ใจ
ฉันจำต้องเลือกทางเดินใหม่
ที่ไม่มีเธอ--บนเส้นทาง
แม้ว่าฉันจะเงียบเหงา
ปวดร้าวหัวใจ....
เมื่อความผูกพันขาดสะบั้น
ฉันก็ยินดีจะเป็นเช่นนั้น
แม้จะหวั่นไหวแค่ไหนก็ตามที
ยังดีกว่าจะอยู่กับเธอ-รู้ไหม
หัวใจเธอไม่เคยมีให้-คนดี
ไยถึงได้ชาเย็นขนาดนี้
บอกทีสิ-ใจเธอทำด้วยอะไร
ขนาดฉันห่วงใย....
จะเคยมีสักครั้งไหม
ที่เธอจะเข้าใจ
เฉยชาอยู่ร่ำไป
จะมีห่วงใยตอบไหม
ก็เพราะเป็นเช่นนี้
คนดีเราเข้ากันไม่ได้
ฉันจำเป็นต้องเลือกจะไป
ในเมื่อเธอไม่สนใจไยดี
กับเส้นทางที่ฉันเลือก
เลือกที่จะยุติเรื่องราวแค่นี้
เธอคงเข้าใจฉันนะคนดี
ที่ฉันคนนี้จากมา-เพราะอะไร

มีความคิดถึงมาฝาก รักเธอมากรู้ไหม ฝากความห่วงใยมาให้ รับไว้สิ..คนดี คิดถึงฉันมั่งหรือเปล่า เมื่อถึงคราวต้องห่างไกลกันเช่นนี้ รับรู้ไว้นะ..คนดี ความรู้สึกที่มีไม่เคยจืดจาง

ขอเพียงใครสักคนบนความเหงา
ปลุกวันคืนซึมเซาให้สดใส
ขอเพียงใครสักคนที่เข้าใจ
จับมือเคียงข้างไปในเส้นทาง

ถ้าเพียงเธอบอกกับฉัน ถ้าเพียงเธอไม่หวั่นไหว ถ้าเพียงเธอบอกสิ่งที่อยู่ในใจ คือความรัก..ที่อยากให้แก่กัน วันนั้น..คงต่างจากวันนี้ อาจเป็นอย่างที่เคยคิดฝัน แต่เพระเธอเก็บไว้ข้างในนั้น กว่าฉันจะรู้ได้..ก็สายเกิน

กับความรู้สึกที่อยากมีใครสักคน
ที่ติดตามเราไปทุกหนทุกแห่งด้วยความเข้าใจ
รับรู้แม้ส่วนเร้นลึกของความอ่อนไหว
เป็นส่วนเกื้อหนุนอุ่นไอ
ใคร..ใครก็ต้องการ