๏ หัวใจพลเรือน ๏

ศรีอักษรลักษณ์

เมื่อศึกซ้ำทำไทยให้ร้าวแยก 
ใช่ศึกแผกเชื้อชาติศาสนา 
ใช่ศึกนอกแผ่นดินนวมินทรา 
คือศึกไทยอหังการ์ฆ่ากันเอง

ยังทหารหาญไทยใช่ใครอื่น
น้ำตารื้นถูกไทยไล่ข่มเหง
อีกตำรวจก็เหยียบย่ำไม่ยำเกรง
ละทิ้งเพลงชาติไทยให้เอวัง

ไทยเคยแกร่งแรงอ่อนหย่อนแรงสู้
เพราะริปูคือไทยใช่ฝรั่ง
หรือชาติไหนใครคึกศึกประดัง
ไทยพร้อมพรั่งปลิดปลดจนหมดไป

นิจจาไทยรบไทยในวันนี้
ลืมเป็นพี่เป็นน้องลืมร้องไห้
ลืมโคตรเหง้าลืมปู่ย่าประชาไทย
ลืมแม้ร่มธงไสวได้แนบเนา

เสียงปืนปังดังก้องนองโลหิต
คร่าชีวิตบอบบางอย่างโง่เขลา
ที่เจ็บกายนานวันย่อมบรรเทา
เจ็บอกเราข้างในใครเยียวยา

เมื่อทหารหาญไทยใช่ใครอื่น
น้ำตารื้นถูกไทยไล่เข่นฆ่า
เมื่อตำรวจขัดสนจนปัญญา
พลเรือนอย่างข้ายังดำรง

เอกลักษณ์เอกราชชาติสยาม
ทั่วเขตคามย่อมจีรังดั่งประสงค์
มาดแม้นใครถือดีเปลี่ยนสีธง
อันชีวิตหรือจะคงอย่าแคลงใจ