
พาแม่ไปในโรงเรียนมิตรภาพ คุณครูทราบประสงค์จำนงหมาย โครงการถักพรมห่มน้องห่มกาย สำเร็จได้ด้วยใจให้ศรัทธา สายตาของเด็กน้อยร้อยความฝัน ประกายอันใสซื่อคือเด็กหนา ขอบคุณครูไทยที่มีเมตตา แม้เหนื่อยล้าเพียงใดใจฝ่าฟัน เราถักทอช่วยกันสานฝันด้วย จะจนรวยไม่แบ่งหรือแข่งขัน อาชีพใดไม่เห็นเป็นสำคัญ เพราะใจนั้นกรุณาและปราณี![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
ทำขนมถั่วแปบกับ บัวลอยเผือกไปเลี้ยงขอบคุณ ที่สมาชิกของโบสถ์ได้มีโอกาสร่วมทำบุญด้วยกัน
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
โอกาสหน้าฟ้าใหม่ได้คืนถิ่น ดั่งนกบินคืนรัังหวังสุขศรี คืนสู่เหย้าบ้านเกิดเถิดคนดี ทำหน้าที่ของตนชนชาวไทย สถานีตำรวจภูธรตำบล
ร้านค้าและตลาด หน้าสถานีตำรวจฯ
![]()
โรงเรียนมิตรภาพ ระดับประถมศึกษา(ที่บ้านเกิด)
![]()
พาแม่ไปแจกผ้าพันคอที่ช่วยกันถัก บางคนก็ซื้อแบบสำเร็จรูป แล้วแต่ศรัทธา
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
มอบทุนอาหารกลางวันให้นักเรียน (เงินเล็กน้อยส่วนตัวค่ะ)
![]()
ตอนเป็นนักศึกษา ชอบฟ้อนรำค่ะ ตอนเป็นครูที่ร้อยเอ็ด ได้มีโอกาสสอนนาฎศิลป์ นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ประทับใจในชีวิต
ตอนนี้เป็นลูกศิษย์เรียนนาฏศิลป์กับครูท่านนี้ที่วัดไทยในนิวยอร์ค
วางแผนจะกลับไปเป็นครูอาสา ทอผ้าไหม เป็นชาวนา อยู่ที่บ้านเกิดค่ะ
![]()
![]()

แค่มีใจให้กันแบ่งปันรัก แม้โลกจักร้อนมากยากประสาน แค่รอยยิ้มมอบให้ได้ชื่นบาน คำอ่อนหวานจากปากไม่ยากเกิน แม้ตัวไกลใจนั้นสัมพันธ์ยิ่ง รักมากจริงจากใจไยต้องเขิน อารมณ์โกรธเกลียดใครไม่เผชิญ ขออย่าเดินมาใกล้ให้ร้อนรน ความเมตตาปราณีมีไม่หมด ดุจดังหยดน้ำค้างกลางสายฝน หล่นจากฟ้าชุ่มชื่นรื่นกมล โปรยปรายล้นทุกถิ่นแผ่นดินไทย เถิดพี่น้องบ้านกลอนขอวอนไหว้ จับมือไว้รักกันวันนี้ไหม เผื่อพรุ่งนี้ไม่มีลมหายใจ อภัยให้แก่กันฝันงดงาม