keekie

เรื่องราวดำเนินมาถึงตอนนี้ .. ดูๆ ก็น่าจะดีใช่ไหมล่ะ? 
	ฉันก็ไม่ทันได้คิดหรอกว่ามันจะดีหรือร้าย ..
	
	ก่อนสึนามิจะมา .. สัญญาณมันมาก่อนล่วงหน้านิ๊ดเดียว ..
	
	
	"เมื่อไหร่จะมีใคร .. ใครสักคนที่เป็นของเรา ..
	เมื่อไหร่จะมีใคร .. ใครสักคนน๊ะ .. ที่รักเรา .. "
	มาอีกแล้ว ..
	ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือ ..
	ฟ้ายังมืดอยู่เลย .. กี่โมงแล้วเนี่ย ..
	"ฮาโหล .. "  ฉันกรอกเสียงอันงัวเงียลงไปในโนเกีย
	ถ้าโทรศัพท์มันดีจริง .. คงทำให้เสียงฉันหวานสดใสขึ้นมาได้หรอกน่า ..
	"พี่ .. ตื่นๆ "  เสียงหนุ่มที่ไหนอีกเนี่ย ..
	ฉันเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหู .. ดูเบอร์ .. อ้อ .. เจ้าจิ๊บ ..
	"โห .. จิ๊บ .. มาคิดถึงพี่ตอนนี้เนี่ยนะ .. "  
	จะคิดถึงกันทั้งที .. มาคิดถึงตอนตีสองครึ่ง .. 
	"พี่ .. ผมขอโทษ .. พี่ช่วยผมหน่อยสิ.. "  น้ำเสียงเจ้าจิ๊บฟังดูร้อนรนชอบกล
	"มีรัยล่ะ .. สับรางสาวไหนไม่ทันหรืองัย .. เอาเบอร์มาสิ ..
	เดี๋ยวจัดการให้.. "  ฉันบอก ..
	
	เป็นประจำ .. เวลาเจ้าจิ๊บสับรางไม่ทัน .. มันมักเอาฉันเป็นข้ออ้างเสมอ ..
	หรือไม่ .. ฉันก็จะมีวิธีไล่สาวๆ ที่ไม่พึงปรารถนาให้มันเสมอ ..
	เจ้าจิ๊บมันจึงเคารพรักฉันมาจนทุกวันนี้ .. 
	เอ .. กรรมมันจะสนองฉันไหมนี่? 
	"ป่าวพี่ .. ผมมีเรื่อง .. ตอนนี้ผมอยู่โรงพัก .."  เจ้าจิ๊บบอก 
	"อ้าว .. โดนพรากผู้เยาว์หรืองัย .. เตือนแล้วก็ไม่ฟัง .. ให้ดูดีๆ ดูดีๆ" 	
	ฉันดุสำทับไปอีก ..
	
	"โธ่ .. พี่ .. ไม่ใช่ยังงั้น .. มีเรื่องกันน่ะ .. ตีกัน .."  เจ้าจิ๊บคงระอาฉันไม่น้อย
	"อื้ม .. เดี๋ยวพี่โทรบอกพี่เจี๊ยบให้.. อยู่โรงพักไหนล่ะ " 
	ก็พี่สาวมันนั่นแหละ .. แล้วก็เป็น Big Boss ฉันด้วย ..
	"อย่านะพี่ .. ถ้าพี่เจี๊ยบรู้ .. ผมเละแน่.. 
	โอ๊ย .. อย่าโดนตัวสิวะ .. เจ็บนะโว้ย .."  เสียงเจ้าจิ๊บเอะอะโวยวาย 
	"เป็นรัยมากหรือป่าวจิ๊บ .. "  
	ฉันหายงัวเงียเป็นปลิดทิ้ง ชักเป็นห่วงเจ้าจิ๊บขึ้นมาจริงๆ 
	
	"พี่มาช่วยผมหน่อยเหอะ .. ต้องประกันตัวน่ะ
	ฝ่ายโน้นมันก็เอาเรื่อง .. นะพี่นะ .. "  เสียงออดเป็นมอดกัดไหม้
	ฉันรีบลุกขึ้นแต่งตัวขับรถออกจากบ้าน ..
	เอ้า ..!!!  พรุ่งนี้ค่อยโดนแม่ด่าทีเดียว .. ออกจากบ้านตอนเกือบตีสาม