tiki

๓
   
๒๐: ๑๕ นาฬิกา
             น่าจะนับได้ว่าเป็นครั้งแรกที่มาขึ้นรถสายตะวันออก บขส ที่หมอชิดใหม่
     แบบ สะเด๋อได้สุดๆ เพราะไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนมั่ง เลี้ยวขวา ค่ะ  ค่ะ เลี้ยวซ้าย ค่ะ...
           ยิ่งได้ยินราคาค่าตั๋ว  นครชัยทัวร์ ไป ตะวันออกนั้น ว่า 124 บาท ยิ่งอัศจรรย์
นั่งแท็กซี่ในเมืองมันแพงกว่านั้นซะด้วยซ้ำนะ ในเวลา และ วันที่รถติดสุดสะบัดนั้น
         **  น้องค่ะ ไปขึ้นตรงไหนเหรอคะ...ช่วยพาไปส่งหน่อยนะคะ..**
ครั้งไหนๆไปภาคตะวันออกคนเดียว แทบจะน้อยมากนะที่จะไปรถโดยสารขนส่ง บขส...
           คนนำ ก็เดินนำไปช่อง 15 ซึ่งอานข้อมูลแล้ว แถวนั้นเป็นรถสายอีสานหมด
ทั้งนั้น แต่ คนนำยืนยันว่า ใช่นี่แหละครับ รถจะเข้ามาอีกสักชั่วโมงนะ...
             อะ
          ในตั๋วบอก รอบสามทุ่ม ไฉนจะต้องรออีกสักชั่วโมงล่ะ
             
             สี่ทุ่มเกือบยี่สิบนาที หลังจากยืนลุ้นให้ประชาชนที่จะไปสายอีสาน ได้ขึ้นรถตามคิวของเขาไปกันจนหมด คนรอสายตะวันออก
อย่างเราๆ ซึ่งยืนฝึกความอดทนแบบ สามัญชน ก็ ยืนยิ้มแหยๆ  ขณะคอยตอบคำถามแต่ละสัญญาณมือถือที่เข้ามาว่าอยู่ไหนแล้ว
            **อะค่ะ **อยู่หมอชิตนี่แหละค่ะ** ค่ะ อยู่หมอชิดค่ะ รถติดมากค่ะ ไปไหนไม่ได้เลยค่ะ**
       
             เก้าอี้บนรถช่างเหมือนสวรรค์เสียจริง
          เมื่อพาร่างตัวเองหย่อนลงในเก้าอี้ลำดับที่สองด้านซ้ายหน้ารถได้...นั่งอ่านข้อความว่าปุ่มโน้นนี้เขาไว้ทำไรบ้าง
ราวกับไม่รู้จักรถทัวร์ปรับอากาศมาก่อนในชีวิตอะไรประมาณนั้น... รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเมื่อเคยเดินทางบ่อยๆหลายปีมาแล้วจริงๆ
              ฤๅวัฏจักรชีวิตจะหมุนวนไปเช่นเดิมอีกครั้ง...?
              และแล้ว รถก็เคลื่อนออกจากสถานีเสียที
.