tiki

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
             วันที่ผ่านไป จดหมายจากผู้ฟังหลั่งไหลมาจากทุกทิศ...
..สถานีวิทยุตอนกลางวัน อีกสองสถานี วันธรรมดา 10-11 นาฬิกา..
  สถานีวิทยุ วันอาทิตย์ เช้า 9-10 นาฬิกา ที่เข้าไปจัดก่อนช่วง
ที่ นักจัดรายการอมตะคนนั้นจะมาจัดต่อ....
ในบางครั้ง เจ้าของบริษัทใหญ่โตคนนั้น ถึงกับ ขับรถมาดูหน้าคนจัด คนนี้
             " แปลก "เขาพูดผ่านมา ...."จัดรายการเช้าวันอาทิตย์ ได้แปลก
 ไม่เหมือนใคร มีเอกลักษณ์ในเรื่องที่สรรหามาคุย แปลกเสียจริง "
             เวลาสองปีที่ผ่านไปในการจัดรายการหลายสถานี...จนได้รับเชิญ
ให้กลับไปทำงานเขียนโฆษณาให้บริษัทโฆษณา ต่างชาติแห่งหนึ่ง
ด้านถนนวิทยุ .. และ ทำให้ รายการค่อยหดหายไปทีละรายการ.
..ด้วยฝ่ายมีเดีย เขาขอว่า
 อย่าจัดรายการกลางวันเป็นการแข่งกับคู่ค้าของบริษัทโฆษณาของเขา
           แต่รายการ เพลงสบายเที่ยงคืน คือ สถานี.ที่อยู่นาน 
เป็นรายการสุดท้ายของการจัด รายการวิทยุ
            ยามดึกคืนหนึ่งที่แวะ ไปดูสถานี  เจ้าหน้าที่บางท่านรอคอย
พร้อมด้วย จดหมายในมือเป็นปึก.........................
        วันนั้น...และอีก วันต่อมา....ไปรษณียบัตรปึกหนึ่งก็ถูกส่งมาให้...
            " เด็กติดเยอะจริงนะคุณ รายการคุณ "
             มีร่องรอยยิ้มล้อเลียนอยู่ในสีหน้าและ แววตาพราวนั้น
            ฉันวางเทปสำหรับรายการคืนนั้นและ สำหรับอีก หกรายการต่อ
หกคืนต่อไป ให้เจ้าหน้าที่เทคนิค
             "มีใครฝากช่อดอกไม้ให้คุณ....ผู้การ...ลูกพี่ผมเอง.."
            เขายื่นช่อกุหลาบมาให้ ฉันยิ้ม นึกถึง "ลูกพี่รูปหล่อ" นายทหารหนุ่ม 
ที่ชอบโฉบมาล้อเลียนอยากลองของคนนั้นอยู่เสมอ..
.ยิ้มให้ "ลูกน้องของลูกพี่" คนนั้น 
แล้วดึง ไปรษณีย์บัตรปึกใหญ่ ออกมาจาก ปึกจดหมายนั้น