อัลมิตรา
.
รุ่นพี่ก็ยังคงทำหน้าที่ของรุ่นพี่ที่แสนดีต่อไป
โดยการพยายามชักชวนให้ฉันไปสถานธรรมของอาจารย์พ่อ
ให้ไปปฏิบัติธรรมที่อยุธยา เจอหน้ากันทีไร ชวนทุกที
ฉันก็ผลัดผ่อนไปทุกทีสินั่น ตอนช่วงคีโมก็ยังจะชวนอีกนะ
หัวก็เหม่ง ร่างกายก็อ่อนเปลี้ยซะขนาดนั้น
เกรงว่าคนที่บ้านเขาจะเอ็ดว่า "ไม่เจียมบอดี้นะพี่" อ้างไปเรื่อยล่ะ
พอดูชวนบ่อยเข้า ก็ทำให้ฉันนึกกระดากซะงั้น
ทำไงดีว๊า เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจ คิด คิด คิด ..
จนกระทั่งวันศุกร์ที่ผ่านมา
ฉันก็ถูกชวนให้ไปยังสถานปฏิบัติธรรมอีก ไม่รู้จะเลี่ยงยังไงดี
พอดีว่ามีนัดกับรุ่นน้อง แต่ยังไม่ได้กำหนดสถานที่ เอาล่ะวะ ลองถามดู
เผื่อรุ่นน้องจะสนใจ อย่างน้อยก็หาที่ลงได้ล่ะ
รุ่นน้องก็แสนดี บอกว่า ไปไหนก็ได้พี่ .. เอาล่ะ ปลดห่วงจากคอได้สักที