วันที่รอคอย

บินเดี่ยวหมื่นลี้

อย่านอนดึกนะครับอิม รักษาสุขภาพด้วยพรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า 
ผมพูดกรอกผ่านเครื่องมือสื่อสารเหมือนทุกครั้งก่อนที่จะจบบทสนทนาของแต่ละค่ำคืน ซึ่งสิ่งนี้กลับกลายเป็นกิจวัตรประจำวันในชีวิตผมไปแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเพียงแค่การจะเอาใจใส่ตัวเองก็ยังไม่คิดจะทำ และไม่ค่อยสนใจด้วยซ้ำไป
 อือไม่ดึกหรอกค่ะ เดี๋ยวก็จะเข้านอนเหมือนกันค่ะ  
เสียงตอบจากปลายทางเหมือนไม่ค่อยสนใจกับคำพูดของผมสักเท่าไหร่นัก  ซึ่งดูเหมือนอิมจะง่วนทำงานหรืออะไรซักอย่างซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไร  เพราะเป็นปกติของอิมที่รับปากตามที่ผมบอก เหมือนรับปากไปงั้น ๆ ตามประสาคนดื้อ  แต่ก็น้อยครั้งนักที่จะทำตาม ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรและไม่อยากกะเกณฑ์ให้อิมต้องทำตามที่ผมบอกทุกครั้ง เพียงแต่ว่าเป็นห่วงสุขภาพของอิม เนื่องจากอิมมีภาระทางหน้าที่การงานค่อนข้างหนักสาหัส เรื่องทั้งเรื่องคือ ผมห่วงคนที่ผมรัก.				

..  อิมครับเมื่อคืนไหนบอกว่าไม่ดึกไง ทุกทีเลยนะ จะให้ผมบ่นอีกนานไหม  
มือข้างหนึ่งของผมถือโทรศัพท์แนบหูอีกข้างหอบเอกสารพะรุงพะรัง..
 ไหนไหนดึกที่ไหน เห็นเหรอ.. ไม่ดึกซักหน่อย  
เสียงแจ้วแจ้วจากปลายทาง  ก็เหมือนทุกครั้งที่อิมจะต้องเถียงซะก่อน  แล้วค่อยจำนนทีหลังเหมือนจะยั่วให้ผมโกรธซึ่งมันไม่ได้ผลซักครั้งเดียว ผมไม่เคยโกรธอิม มีแต่ความรู้สึกรักมากขึ้นทุกวัน 
  เอาน่า นะ นะ นวดๆๆๆ อย่าโกรธเลยนะ ดึกนิดหน่อยเอง หลังจากวางสายไม่นานก็เข้านอน ขี้บ่นจริงยังไม่แก่ซักหน่อย ยิ้มหน่อยซี่ ยิ้มแล้วโลกนี้จะสดใสน๊า  
นั่นไงเหมือนที่ผมบอกผู้ร้ายปากแข็งเสมอ แต่ผมก็รักอิมมากนะผู้ร้ายคนนี้ 
 แล้วเช้านี้ทานข้าวหรือยังครับ และทานยาที่ลุงหมอจัดไว้ให้นะครับ  
 กิจวัตรที่ผมบอกตั้งแต่แรกในการดำเนินชีวิตประจำวันของผมเริ่มขึ้นแล้ว  หากไม่นับงานประจำที่ต้องทำอยู่ในทุกๆวัน การเอาใจใส่ ห่วงใย จนบางครั้งผมกลัวว่ามันจะกลายเป็นสิ่งที่อิมรำคาญหัวใจ  เพราะมันจะเป็นแบบนี้ทุกวัน ทุกครั้งและทุกค่ำคืน เพราะอะไรหรือ..ผมเชื่อว่า หากผมไม่ได้รักอิม ผมคงไม่ทำเช่นนี้ และที่เป็นเช่นนี้ คงเป็นคำตอบที่แน่ชัดว่า ผมรักอิม..				

.อิมเข้ามาในชีวิตของผม ในขณะที่ผมสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไป  สิ่งที่คิดว่าชีวิตนี้คงไม่เตลิดไปทางไหนอีก ชีวิตที่คิดว่าพร้อมที่จะสานสร้างฝันตามที่วาดหวังไว้  พร้อมกับการก้าวเดินสู่จุดหมายไปด้วยกัน.แต่แล้วเหมือนชีวิตดูเหมือนจะถูกลิขิตให้เดินบนทางแห่งความพ่ายแพ้และผิดหวัง.ม่านหมอกแห่งความมืดดำได้เข้าปกคลุมเส้นทางเดินของผม ด้วยความแตกต่างระหว่างกันเส้นทางที่ผมและเงาอดีตของผู้หญิงก่อนคนนั้นวาดไว้พลันล่มสลายลง ผมได้แต่เฝ้ามองเธอคนนั้นเดินจากไป พร้อมกับอวยพรให้เธอประสบสุขในทางที่เธอเลือก ได้แต่เฝ้ามองดูชีวิตของเธอที่พบพานกับความสุขสมหวังที่เธอต้องการหลังจากนั้นผมก็กลายเป็นไอ้ขี้เมาในสายตาของเธอและเพื่อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

รินเมรัยหลั่งรดให้หมดขวด
ไม่ได้อวดว่าแน่สักแค่ไหน
เพียงอยากล้างความทุกข์ที่รุกใจ
ล้างโศกไปพร้อมน้ำสีอำพัน

แต่ละวันผ่านไปอย่างไร้ค่า
จมดิ่งกับสุราที่พาฝัน
หวังจะล้างทุกข์โศกวิโยคครัน
กลับเป็นมันทำลายสุขยิ่งทุกข์ใจ

เมื่อรุ่งสางสร่างเหล้ายังเมาโศก
ยังคงอยู่ในโลกอันอ่อนไหว
แม้นสุรารินรดหมดปานใด
ก็หาได้ล้างลบกลบความจริง..				

..แต่เมื่ออิมได้ก้าวเข้ามาในชีวิต ที่จริงแล้วที่ผมพูดว่าอิมก้าวเข้ามานั้นไม่ถูกไปซะทั้งหมด ตัวผมเองนี่แหละที่ดึงอิมเข้ารับรู้เรื่องราวต่างๆของผมจนทำให้เรากลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน..ช่วงเวลาขี้เมาของผมได้ปรับเปลี่ยนการเอาใจใส่อิมแทนการดื่มกันเพื่อนฝูง ผมเริ่มมีความสุข มีรอยยิ้ม และกลับมาเป็นตัวของตัวเองใหม่ ผมสม่ำเสมอที่จะโทรศัพท์ไปหาอิม และถึงแม้ว่าจะมีเวลาช่วงคุยกันสั้น ๆ ผมก็วางใจในความรักของผมที่มีต่ออิมว่า จะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

สำหรับอิมนั้น.ผมไม่รู้ว่า ผมกำลังจะสะกิดบาดแผลเดิมของอิมหรือเปล่าเพราะ..อิม..เคยเจ็บปวดกับเรื่องความรัก เจ็บปวดกับสิ่งที่หวัง จนสูญสิ้นศรัทธา แต่ผมกลับยื่นความรักให้กับอิม  ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาผมไม่แปลกใจเลยว่า  ทำไมอิมถึงไม่เคยบอกว่ารักผมแม้สักครั้งเดียว ทั้งที่ผมบอกว่าผมรักอิมนับครั้งไม่ถ้วน ทุกครั้งที่ผมบอก อิมได้แต่ตอบผมว่า ขอบคุณค่ะ และ ขอบคุณค่ะ				

อิมไม่เคยบอกรักผม  แต่อิมก็ไม่ผลักผมออกจากชีวิตของอิมผมรู้ว่าอิมต้องการความแน่ใจ อิมไม่อยากเสี่ยงใด ๆ  ผมบอกกับตัวเองว่า ผมจะให้เวลาอิม ไม่ว่าอีกกี่นานผมก็ยังจะรอคำตอบนั้น หากผมมีวาสนา ผมรอแม้ว่าความหวังของผมริบหรี่

.ผมบอกกับอิมเสมอว่าหากวันไหนอิมพร้อมจะก้าวข้ามสิ่งที่กลัว  ผมก็พร้อมที่จะเดินเคียงข้างอิมแต่ดูเหมือนว่าอิมยังไม่พร้อมที่จะทำ อิมเคยบอกผมว่า อย่าซักไซ้ขอคำนั้นจากอิมเลย วันใดถ้าอิมมั่นใจในตัวผม และถ้าเมื่อใดที่อิมพร้อม อิมจะบอกกับผมด้วยตัวของอิมเอง 

.ป่านนี้ไม่รู้ว่าอิมเป็นยังไงบ้าง.				

อิมเคยถามผมว่า..

 ถ้าอิมเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา คุณจะรักอิมไหม
ถ้าอิมเป็นเพียงผู้หญิงที่ไร้หัวใจ คุณยังคงต้องการไหมคนดี
ถ้าอิมมากมายปัญหา รุมเร้าเข้ามา คุณจะอยู่เคียงข้างหรือหลบหนี
ถ้าอิมขลุกอยู่กับความเศร้าทุกนาที คุณคนดีจะทำเช่นไร

อย่าตอบคำถาม
จนกว่าจะแน่ใจ 
เพราะทุกอย่างที่กล่าวออกไป
มันไม่ไกล ความเป็นจริง .. 

ผมตอบ..

...ผมรักอิมเพราะอิมเป็นผู้หญิงธรรมดา...
...หากอิมไร้ใจ...ผมจะมอบหัวใจของผมให้แก่อิม...
...มากมายปัญหารุมเร้า..จะเฝ้าเคียงกายไม่หน่ายหนี...
...หากอิมเศร้าเหงาทุกนาที..จะอยู่ปลอบคนดีมิร้างไกล...
...แน่ใจจึงตอบ...ความหมายมอบให้ประจักษ์...
...แม้รู้ว่าความรัก...ที่หวังพักยังอีกไกล...				

.ผมจมอยู่กับความคิดต่างๆนาๆคิดถึงอิมเป็นห่วงอิมจนเวลาล่วงเลยค่อนคืนและเผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้  มาสะดุ้งตื่นยามที่เสียงโทรศัพท์ดังลั่นสามบ้านแปดบ้าน  เพราะผมตั้งเสียงดังไว้ ผมงัวเงียควานหาจนเจอโดยไม่มองหน้าจอว่าใครโทรเข้ามา.. 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ  อิมเองค่ะ ตอนนี้อิมรออยู่ที่สนามบินค่ะ รอให้ใครบางคนมารับอิม
..ผมสะดุ้งสุดตัวมาได้ไงเนี๊ยะ..ความรีบทำให้ลืมนึกไปว่าตัวเองยังอยู่ในชุดนอนชิ้นเดียวอยู่เกือบคว้ากุญแจรถแล้วไปทั้งชุดนั้น ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวแบบทำลายสถิติก่อนที่จะบึ่งไปรับอิมที่สนามบิน..

ในที่สุด วันที่ผมรอคอยเสมอมาก็เป็นจริง  ผมรีบจอดรถและวิ่งแจ้นเข้าไปตรงจุดของผู้โดยสายขาอออก อิมยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก ๆ  ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง .. ครับ อิม อิมอยู่ตรงนี้แล้ว อยู่ข้างหน้านี่เอง .. ผมขานชื่อของอิมเบา ๆ พร้อมกับอ้าแขนกว้างสวมกอดอิมที่วิ่งถลามาหา ผมประทับจูบที่หน้าผากของอิมและเช็ดน้ำตาที่ระเรื่ออยู่ .
 ผมรอคอยเสมอมา ผมดีใจมากที่คุณตัดสินใจ  
ผมพูดเบา ๆ ราวกระซิบที่ข้างหูของอิม