เรื่องสั้น นิยาย

นิทานของพ่อ

อิงค์ฟ้า

...กาลหนึ่งนานมาแล้ว นานเท่าไหร่ไม่รู้…” 
พ่อมักจะเริ่มต้นเรื่องอย่างนี้ทุกครั้ง… 
“…มีเจ้าหญิงอยู่องค์หนึ่ง เจ้าหญิงคนนี้เป็นคนขยัน
ทำอาหารเก่ง ชอบทำงานบ้านเสมอ ๆ …” 
เจ้าหญิงของพ่อมักจะเป็นคนที่ขยันเสมอ ๆ … ในความคิดของตะนอย 
“…เจ้าหญิงได้พบกับชายแปลกหน้าคนหนึ่งในสวนดอกไม้…ข้าง ๆ ปราสาทในขณะที่เจ้าหญิงกำลังเก็บดอกไม้…” 
ตะนอยนอนกอดน้องต่ายแน่นขึ้น ฟังพ่อเล่านิทานอย่างตั้งใจ…
ผมพิมพ์มาถึงตรงนี้ ก็ต้องกด Delete ลบข้อความนั้นทิ้งเสียหมด หลังจากที่ผมนั่งจ้องอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ร่วมครึ่งชั่วโมงแล้วมั้ง แต่งานเขียนของผมก็ยังอยู่เหมือนเดิม ไม่มีอะไรคืบหน้า ไม่มีอะไรขยับเขยื้อนไปสักอย่าง… ทั				
 1192    0    0