ดีจัง... ลืมตาตื่นมาตอนเช้า...ได้มองเห็นสายฝนไหลเป็นทาง... ตกต้องแผ่นกระจก... ภาพภายนอกพร่าเลือน...บิดเบี้ยวไปตามริ้วฝน คงเป็นเพราะสายฝน.. ทำให้เรามองเห็นภาพบิดเบี้ยวไปจากความเป็นจริง... กลิ่นไอฝน...หอมสดชื่น.. เสียงสายฝน...รื่นหู... บรรยากาศรอบตัวดีเหลือเกิน... แม้สายฝนจะทำให้มองเห็นภาพที่บิดเบือนไปจากความเป็นจริง... ก็ยอม... ยอมอยู่ในบรรยากาศอันแสนสุขเช่นนี้... ขอแค่นี้นะ... ขออยู่ในห้วงจินตนาการนี้ก่อนนะ... อีกสักพัก..ยามฝนหยุด... ภาพแห่งความเป็นจริงภายนอกหน้าต่างคงปรากฎ.. กลิ่นไอฝน...จางไป... เสียงสายฝน...เปาะแปะ...เปาะแปะ...หยุดลง..เหลือแต่ควา