เรื่องสั้น นิยาย

ปางอดีต ( ตอนที่ 8 ) ค่ะ

เอี๊ยด………..!!!!!!!
	เมื่อเธอมองออกไปที่นอกรถก็เห็นเด็กชายคนนั้นยืนยิ้มอยู่  เธอจึงออกไปนอกรถเพื่อที่จะถามว่าเป็นอะไรไหม…  แต่เด็กชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้วสร้างความงวยงงให้กับเธอยิ่งนัก
	…หายไปไหนนะ  เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย…เธอนึก
	“สวัสดีครับคุณน้ำผึ้ง  จำผมได้ไหมครับ”
	“อ๋อ…จำได้ค่ะแหมใครจะจำลูกค้าตัวเองไม่ได้ล่ะคะ”
	“คือผมมาวันนี้เพื่อที่จะบอกว่า….”
	คุณอุดมนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ไม่พูดอะไร  น้ำผึ้งจ้องมองเขาด้วยใจจดจ่อเพราะอยากจะรู้ว่าเขามาธุระเรื่องอะไรกันแน่  เธอยืนยิ้ม ๆ แล้วก็ทำท่างง ๆ เขาจึงเดินเข้ามาจูงมือเธอออกมาที่ห้องอาหารของบริษัท
	ปุ๊……..!!!!!  
	“แฮปปี้เบริ์ดเดย์ทูยู…				
 740    0    0