แทนคุณแทนไท
แต่ละวันผ่านไปเร็วเร็วเหลือเกิน
ขณะนี้ ๒๓ นาฬิกาแปดนาที
ถึง...กันต์ธรที่รัก
ท่านอาจนึกสงสัยว่า ทำไมดึกดื่นจะค่อนคืนป่านนี้แล้ว ทำไมเรายังไม่สิ้นฤทธิ์ และอาจนึกเอะใจว่า รึว่าเราขัดขืนคำสั่งของจิตรเวชซะแล้ว
เปล่าเลยที่รัก วันนี้เราซัด- กระเดือก - และกัดกลืนความหวังนั้นเข้าไปหลายขนาดและหลายขนานแล้ว แต่....
กันต์ธรเอ๋ย วันเวลาช่างผ่านไปไวเหลือเกิน วันนี้ทั้งวันเราสาละวนอยู่กับการหาของกิน เพราะท้องร้องหาอาหารทั้งวัน เราได้แต่กินแล้วกินอีก แต่ไม่รู้ทำไม เราไม่รู้อิ่มสักที
เราคงเคยชินกับไม่รู้อิ่มในบทกวี วันนี้เลยนึกไม่สบายตัวสบายท้องที่ไม่รู้อิ่มกับอาหารการกิน กินอาหาร 6