ศศร
ฉันยืนอยู่เดียวดายท่ามกลางความมืดที่ปกคลุมไปทั่ว
...ร่างฉันสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บและความเย็นจับขั้วหัวใจ
ฉันอยู่ที่ไหน ?
ทำไมฉันรู้สึกอ้างว้างจัง
...ฉันทรุดลงนั่งคุกเข่ากอด อกไว้แน่น แต่ฉันยังไม่หายหนาว
...น้ำตาค่อย ๆ ไหลรินอาบแก้มสองข้าง...
แล้วฉันก็สะดุ้งเมื่อมี.. มือขาวที่นุ่มนวลมาสัมผัสเบา ๆ ที่ไหล่
แล้วโอบร่างฉันให้ลุกขึ้นยืนในอ้อมกอดที่อบอุ่นของเธอ
เธอโอบกอดฉันไว้แนบ อก....
ความอบอุ่นแผ่ซ่านถ่ายทอดจากใจเธอถึงใจฉัน....
เสียงนุ่มอ่อนหวานกระซิบแผ่ว ๆ ข้างหูฉันว่า ....
ไม่ต้องกลัวเราจะไปด้วยกัน
เธอโอบกอดฉันไว้ด้วยสัมผัสที่ทะนุถนอม...
และพาฉันก้าว
1437
2
0
หน้าส่วนตัว
