..สิบห้าปี..ที่มีเธอ..อยู่ในใจ........อภัสดา..
อัครโชค
..วันครบรอบ..สิบห้าปี..มีมาถึง..
..วันเคยซึ้ง..เคยหวาน..วันสุขสม..
..วันเคยเงียบ..เคยเหงา..ร้าวระทม..
..วันเคยขม..ขื่นหนาว..คราวจากลา..
..จากด้วยดี..จากที่..เคยมีสุข..
..จากวันทุกข์..จากคน..เคยห่วงหา..
..จากไปแล้ว..จากใจ..จากกายา..
..จากใบหน้า..จากน้ำตา..ที่คาใจ..
..ยังจำไว้..ในคำหวาน..วันวานนั้น..
..ยังจำมั่น..ในคืนวัน..อันสวยใส..
..ยังจำแม่น..ในกลิ่นหอม..ระรวยฤทัย..
..ยังจำได้..ในอุ่นไอ..ยามชิดชม..
..สิบห้าปี..ก็ยังดี..มีเธออยู่..
..แม้เพียงคู่..อยู่ในใจ..ให้ขื่นขม..
..สิบห้าปี..ก็ยังรัก..ปักใจจม..
..แม้ตรอมตรม..ยังชมชื่น..ฝืนจำจอง..
..สิบห้าปี..ณ ที่นี้..ที่หลุมศพ..
..สิบห้าภพ..จะขออยู่..เป็นคู่สอง..
..สิบห้าชาติ..จะขออยู่..เป็นคู่ครอง..
..สิบห้าร้อง..กู่เรียก..เพรียกหาเธอ..
อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....
อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....
อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....อภัสดา.....