สายตาเธอตัดพ้อหรือล้อหลอก
มองมิออกมันแอบแฝงแสร้งห่วงหา
น่าประหลาดอนาถหนอพ้อลวงตา
ปรารถนาคือสิ่งใดไยเงื่อนงำ
ฉันจึงต้องห่างไกลเหมือนไกลห่าง
มิอยากสร้างปัญหาน่าขบขำ
ไม่มีคำตัดพ้อล้อคมคำ
ดุจใจดำทำได้ใช่ฉันเอง
เธอมีเขาข้างกายใจในวันว่าง
ยามวันห่างร้างไกลใครข่มเหง
มาบอกฉันรักได้ไงไยมิเกรง
ทำนักเลงเก่งเรื่องรักน่าหนักใจ
หยุดเถอะนะน้ำใจใฝ่หลอกลวง
หยุดแหนหวงปลอบขวัญยื้อหวั่นไหว
หยุดประหารผลาญพร่าฆ่าเฆี่ยนใจ
ทำได้ไหมใจเธอที่เผลอรัก.
24 พฤษภาคม 2550 08:36 น. - comment id 700479
มาไกลเกินกว่าจะหยุดไปแล้วรึเปล่านะคะ

24 พฤษภาคม 2550 13:47 น. - comment id 700705
สงสัยกลับใจไม่ทันแล้วค่ะ...

24 พฤษภาคม 2550 16:56 น. - comment id 700960
ฉันหยุดแล้วแล้วเธอหยุดได้ไหม ทำให้ฉันเป็นหนึ่งเดียวในหัวใจ ....นึกถึงเพลงนี้เลย เคยให้เขาฟังนะ แต่ผลสรุปไม่เลือกใครเราก็เลือกเอง เมื่อใจไม่รักดีก็ตัดมันทิ้งซะ

24 พฤษภาคม 2550 20:27 น. - comment id 701062
ว้าเป็นงั้นไปรึคะเพียงพลิ้ว
![]()
ไหงเป็นงั้นไปคะคุณกุหลาบขาว
![]()
เศร้าจังเลยคุณเปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย
