รอยยิ้มเปื้อนน้ำตา

Salukphin

      ฝากรอยยิ้มเปื้อนน้ำตาฟ้าสีโศก
คนอับโชคสิ้นไร้ใยสุขเกษม
ต้องสะอื้นกลืนกล้ำคำปรีดิ์เปรม
เหมือนเล่นเกมชีวิตปิดชะตา
ต้องซึมซับรับรู้ดูโชคเคราะห์
ความเหม็งเหมาะเจาะจงที่ตรงหน้า
กลิ่นคาวเลือดหลั่งรินไหลภัยบีฑา
เขาเข่นฆ่าฆาตกรรมทำรายวัน
คุณธรรมนำใจไม่มีแล้ว
ดุจเศษแก้วตำใจจนไหวหวั่น
คนทำดีดีดับลับลาพลัน
ชั่วกลับผันได้ดีไม่มีเลว
อนาถหนอน้ำใจในมนุษย์
บริสุทธิ์สลายลงตรงก้นเหว
มิเหลือซากกากเดนเซ่นไฟเปลว
ด้วยแหลกเหลวละลายหลบกลบเศษดิน
ณ ตรงนี้ที่ลานดินกลิ่นฝุ่นชอล์ก
เคยย้ำบอกแสงสว่างเลือนรางสิ้น
โรงเรียนวอดพระเพลิงเผาเถ้าโบยบิน
ครูดับดิ้นด้วยเพลงโฉดโหดควันปืน
เมื่อเทียนทองส่องทางสว่างดับ
มุมมืดกลับเจิดจ้าน่าขมขื่น
หมู่คนพาลมารร้ายรุกทุกค่ำคืน
ใครจักยื่นคาถามาปราบมาร
ต่างละเลี่ยงเกี่ยงกันไปไม่อยากยุ่ง
ด้วยมั่นมุ่งเมาอำนาจวาดฝันหวาน
ใครจักอยู่อย่างไรใช่กิจการ
ขอข้าผ่านสังเวียนใหญ่ใบเบิกทาง
เป็นนายคนเขานบไหว้ใช่สุดเฟื่อง
นักการเมืองมีระดับนับสรรค์สร้าง
เศรษฐกิจกระเป๋าตุงคับคุ้งบาง
คือตัวอย่างผู้แทนไทยในสภา
ฝากรอยยิ้มเปื้อนน้ำตาฟ้าแดนใต้
ให้คนไกลไตร่ตรองมองปัญหา
ใช่สับสนปนเปเร่ร้างรา
แล้วบอกว่าจิ๊บจ๊อยกร่อยเหมือนเดิม
ใจอยากเห็นรอยยิ้มพิมพ์สดใส
โยงสายใจใยมิตรภาพอาบส่งเสริม
ใจส่งใจไทยให้ยิ้มอิ่มต่อเติม
ร้อยพูนเพิ่มพลังรักพิทักษ์ไทย.