ฉันลังเลอยู่นาน
จะเอ่ยปากก็พาล...จะไม่กล้า
แต่ยิ่งรั้งก็ยิ่งเสียเวลา
เธอเองก็ไม่รู้ว่า ฉัน..รู้สึกเช่นไร
แถมเธอเล่นเงียบหายไปอย่างนี้
อึดอัดขึ้นทุกที แต่พูดไม่ได้
ปากเจ้ากรรมทำพิษเข้ารึไง
รึจะปล่อยให้สายไป..ก่อนพูดมา
เลยรวบรวมความกล้าเข้าหาเธอ
ความจริง...ยังไงก็ต้องเจอ เอาเถอะน่า
จึงหยุดยืนหน้าห้อง ร้องออกมา
ฉันปวดอึแล้วน๊า...ออกมาเร็วเร็ว...