นั่นซีนะจากกันมันก็จบ
แต่ต้องพบทุกวันเจ็บหวั่นไหว
อุปสรรคขวางกั้นนั่นใช่ใคร
เพราะผู้ใหญ่กีดกันบั่นรักเรา
ถ้ารู้รักจักผิดหวังทั้งขมขื่น
อยากขอคืนหัวใจรักภักดิ์จากเขา
ไม่ต้องแอบร้องไห้ใจซบเซา
จบเรื่องเศร้าของใจได้ลงตัว
ด้วยความจริงเจ้าปัญหาท้าโลกแตก
ใจต้องแบกภาระช้ำย้ำปวดหัว
อิทธิพลแผ่ขยาดเพิ่มหวาดกลัว
ยากข้ามรั้วกำแพงหนามของความรัก
เพราะเขาขลาดเกินไปใช่หรือเปล่า
ใจก่นเฝ้าสงสัยใคร่ถามนัก
แต่ใจติงหญิงดีงามห้ามทึกทัก
ต้องมีศักดิ์ศรีบ้างนะถึงจะดี
แม้ใจเจ็บจำยอมพร้อมหันหลัง
เพื่อหยุดยั้งรั้งใจใช่หน่ายหนี
ขอเก็บสายสัมพันธ์ใจเยื่อไมตรี
ฝากไว้ที่มุมหนึ่งของบึ้งใจ
เป็นอนุสรณ์สายใจในครั้งหนึ่ง
ต้องตราตรึงเตือนขวัญห้ามหวั่นไหว
อดีตนั้นผันผ่านอย่าต้านไว้
ปลดปล่อยไปเก็บงำจำสิ่งดี.
31 มกราคม 2552 21:25 น. - comment id 943776
คะ.จดจำแต่สิ่งดีๆ..ชีวีจะเป็นสุข สบายดีนะคะ..

31 มกราคม 2552 23:11 น. - comment id 943807
สบายดีค่ะคุณพิมพรรณ ขอบคุณค่ะ

1 กุมภาพันธ์ 2552 08:25 น. - comment id 943890
ครั้งหนึ่งในความทรงจำก็ยังมีความทรงจำที่ดีๆผ่านเข้ามา

1 กุมภาพันธ์ 2552 10:18 น. - comment id 943920
เก็บเป็นข้อเตือนใจแล้วกัน หาก delete ได้ก็ดี จะได้มีที่ว่างจำสิ่งใหม่ๆที่ดีๆแทน

2 กุมภาพันธ์ 2552 11:45 น. - comment id 944486
เก็บรักษาความทรงจำดีดีไว้นะคะ อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้และเข้าใจค่ะ

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:19 น. - comment id 946936
ใช่ค่ะคุณK.wattana

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:20 น. - comment id 946938
ค่ะคุณวิทย์ ศิริ

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:21 น. - comment id 946939
ขอบคุณค่ะคุณsomebody
