เจ้ากาเหว่าดงหลงป่าน่าสงสาร
เจอะนายพรานในกรุงมุ่งหมายฆ่า
เขาวางเหยื่อเพื่อติดบ่วงภาพลวงตา
เจ้าถลาโฉบกินสิ้นเสรี
กินอยู่ดีเกาะคอนนอนกรงใหญ่
รอผู้ให้ราคางามตามควรที่
หากขยันขันก้องร้องเสียงดี
ตัวเลขนี้หลักแสนตอบมอบนายพราน
เจ้าของใหม่ใหลหลงตรงความใหม่
เนิ่นนานไปไม่เหลือเยื่อสงสาร
ส่งเสียงร้องก้องก่นว่าน่ารำคาญ
จับส่งร้านชำแหละฆ่าเพื่อพล่ายำ
โอกาสเจ้าจะโบยบินกลับถิ่นป่า
หมดเวลาส่งเสียงแจ้วแล้วเช้าค่ำ
ที่อยู่ใหม่ในถ้วยหรูผู้ใจดำ
อาหารล้ำรสเลิศปากซากนกไพร.
15 มีนาคม 2552 19:35 น. - comment id 963384
เจ้านกเอ๋ย เคยเป็น เช่นเพื่อนป่า อนิจจา มาสิ้น ถิ่นมนุษย์ เจ้าเป็นสัตว์ ยังนับว่ามีคุณ ยามอรุณส่งเสียง เรียกตื่นนอน .........น่าเศร้าใจมากนะนางฟ้า

15 มีนาคม 2552 19:43 น. - comment id 963389
...สงสารเจ้ากาเหว่าที่เฝ้าร้อง ในกรงทองใช่สุขทุกข์ทั้งสิ้น อยู่ป่าไพรในพงคงโบยบิน เสรีใจในถิ่นแผ่นดินทอง ใจมนุษย์สุดหยั่งจะรั้งได้ ศีลธรรมขาดไปใจหม่นหมอง อย่าว่าแต่นกน้อยในกรงทอง คนยังต้องระวังคนแทบจนใจ.... มาทักทายยามค่ำ... มาร่วมรักษ์สัตว์ด้วยค่ะ.....

15 มีนาคม 2552 20:17 น. - comment id 963413
ค่ะคุณลุงแทน.....ทำไงได้ล่ะคะ...สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมค่ะ...

15 มีนาคม 2552 20:18 น. - comment id 963415
ขอบคุณค่ะคุณกิตติกานต์..

16 มีนาคม 2552 11:31 น. - comment id 963713
สวัสดีค่ะความเป็นจริงจากอีกมุมหนึ่งของสังคม ที่ช่างน่าเศร้าจริงๆ ค่ะ

16 มีนาคม 2552 17:23 น. - comment id 963884
ค่ะคุณ somebody ...
สังคมที่ถอยคุณธรรม
