สมหวัง-สมใจ กับหีบวิเศษ

เหนือสุญตา

สมหวังสมใจสองซี้เพื่อนเกลอ
บังเอิญเดินเจอกันหน้าปากซอย
บังเอิญเป็นเวลาบ่ายคล้อยคล้อย
บังเอิญล่องลอยว่างเหมือนๆกัน
สมใจ-"สวัสดีสมหวังว่างอยู่ใช่ไหม?"
สมหวัง-"ก็ว่างทำไม?ว่าไงเพื่อนฉัน?"
สมใจ-"จะชวนไปดูมายากลกัน"
สมหวัง-"ถ้าฟรีก็ถั่นรีบดั้นด้นไป"
สมหวังสมใจอยู่ในโรงแสดง
ทั้งเสียงสีแสงเค้าทำยิ่งใหญ่
ผ้าม่านสีแดงดูอลังเกรียงไกร
นั่งไปกินไปรื่นรมณ์ชมดู
สมใจ-"โอ้โห..แกดูนักมายากล
           ความสามารถล้นแต่งตัวก็หรู
           เสกปูใส่หีบร่ายมนต์วูดู
           เปิดออกให้ดูปูกลายเป็น..ควาย"
สมหวังทำหน้าทำตาเหยเก
สมหวัง-"ไม่เห็นจะเท่ย์เอากลเก่ามาขาย
              ที่ฉันเคยเห็นเริ่ดกว่ามากมาย
              เสกปูเป็นควายดูเสียดายตา"
สมใจหน้าเจื่อนโดนเพื่อนเบรกเข้า
สมใจ-"โถไอ้ขี้เมาส์ขี้โม้ตามประสา
           อะไรที่แกได้เคยเห็นมา
           หือ..ไอ้เพื่อนบ้าเค้าเสกอะไร?"
สมหวัง-"ที่กูเคยเห็นเค้าเสกจากหีบ
             เสกกระดาษเข้าไปออกเป็นคนยิ่งใหญ่"
สมใจ-"กูก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน
           เสกกระดาษไปแค่ออกเป็นคน"
สมหวัง-"แต่คนๆนี้เป็นยอดมนุษย์"
สมใจ-"ขี้โม้ที่สุดไอ้เพื่อนหน้าขน"
สมหวัง-"ก็มันจริงๆเป็นคนยอดคน"
สมใจ-"อย่ามาวกวนเป็นคนอะไร?"
สมหวัง-"คนที่เสกมาปากกว้างกว่าฟ้า
            แดกได้ตั้งแต่หญ้าจนถึงตึกใหญ่
            แดกถนนหนทางโรงบาลรถไฟ
            แดกโลกบรรลัยแปลกไหมเพื่อนเกลอ"
สมใจ-"โหไอ้โอเวอร์เลอะเทอะไปใหญ่
           คนเชี่ยอะไรที่มึงนำเสนอ
           ปากกว้างเท่าฟ้ากูไม่ใช่เด็กนะเกลอ
           จะได้เซ่อๆให้หลอกหยอกกัน"
สมหวัง-"ก็หีบที่ใช้เสกคนๆนี้
             เป็นหีบวิเศษณ์ทวยเทพสร้างสรรค์"
สมใจ-"หีบห่าอะไรรีบบอกเร็วพลัน?"
สมหวัง-"ก็หีบในวัน ที่เลือกตั้ง ไง"