กลับมาฟังฉันก่อน
อย่าเพิ่งรีบร้อนจากฉันไปไหน
อย่านะอย่าเพิ่งจากฉันไป
ไม่มีเธอไม่มีใครเข้าใจฉันสักคน
กลับมาสิกลับมา
น้ำในดวงตากำลังเอ่อล้น
ความรู้สึกก็เริ่มสับสน
มันเร็วเสียจนฉันตั้งตัวไม่ทัน
เธอเคยถามฉันใช่ไหม
ฉันเสียใจที่ไม่บอกเธอไปตอนนั้น
รู้ว่าบอกเธอตอนนี้มันคงไม่ทัน
เธอไม่ได้อยู่ฟังฉันพูดอะไร
สิ่งที่ฉันเจออยู่ตรงหน้า
ฉันก็เพิ่งรู้ว่าเธอมีความหมายแค่ไหน
ฉันขอโทษที่เคยสัญญาเอาไว้
ว่าจะบอกเธอออกไปในสักวัน
ฉันยังไม่ทันได้บอกกับเธอ
แต่เธอกลับต้องไปจากฉัน
อะไรนะพรากเราให้ห่างกัน
ไม่มีเวลาให้ฉันได้ทันพูดออกมา
ฉันได้แต่เก็บภาพเธอเอาไว้
เก็บความเสียใจเผชิญโลกภายหน้า
บันทึกเธอเอาไว้พร้อมๆกับปาดรอยน้ำตา
สักวันหากเธอทวงสัญญาฉันจะให้คืน
14 มกราคม 2545 15:21 น. - comment id 30392
เศร้าจังเลยนะ อ่านแล้วอยากร้องไห้จัง เราชอบกลอนนี้จัง

14 มกราคม 2545 16:02 น. - comment id 30399
อืม..เศร้าจริงๆ ด้วย....{."'.}

14 มกราคม 2545 16:45 น. - comment id 30407
ถ้าแต่งกลอนเศร้าๆเพราะต้องยกให้เลย จริงไหม

14 มกราคม 2545 16:55 น. - comment id 30409
้็เศร้ามากกกกก เลยค่ะ

14 มกราคม 2545 20:05 น. - comment id 30442
เศร้าจัง

15 มกราคม 2545 07:27 น. - comment id 30510
T_T

15 มกราคม 2545 10:02 น. - comment id 30519
สัญญาแค่ลมปาก หากใจไม่อยากทำ สัญญาทำใจช้ำ แค่ตอกย้ำคำสัญญา สาบานแค่คำหวาน ให้ร้าวรานให้ห่วงหา สาบานและสัญญาจะมีค่า..หากมีใจทำด้วยใจจริงจริงใจไม่แปรไปตามกาลเวลา!
