ครูพิม
รักเอย งดงาม ยามรักหวาน
ตระการ ดอกใบ ได้ยลโฉม
ปลิวไหว โอนอ่อน ผ่อนจิตโลม
ใจโน้ม น้าวหน่วง ผูกดวงใจ
รักเอย คราปลูก ผูกใจมั่น
คืนวัน มั่นคง มิหลงใหล
รื่นรื่น หอมหวาน ซ่านทรวงใน
ดวงใจ ฉ่ำรัก ปักดวงมาน
รักเอย คราร้าง ห่างกันแล้ว
ดุจแก้ว ถึงคราว ต้องร้าวฉาน
สาดโคลน ก่นด่า ว่าประจาน
วันวาร ลืมหมด หยดน้ำคำ
รักเอย คราลด หมดความหมาย
เบื่อหน่าย ลืมสิ้น ลืมกลิ่นร่ำ
ต่างบอก เพราะเขา นั่นลืมคำ
ใจดำ ช้ำช้ำ น้ำตานอง
รักเอย อย่าเลย อย่าตรมเศร้า
แม้นเก่า อย่าช้ำ ระกำหมอง
แม้นใคร มีรัก จักสมปอง
จงครอง รักมั่น นิรันเทอญ
๒๙ เมษายน ๒๕๕๑