อยากผูกพันธ์ ไมตรี เป็นพี่เพื่อนอยากเยี่ยมเยือน เคหา ที่อาศัยอยากเล่าเรื่อง สนุก คุยถูกใจอยากห่วงใย ถามหา คราจากกัน แต่กลัวจัง เพราะใจ เราไม่กล้าแต่กลัวว่า ฤทัย เราไหวหวั่นแต่กลัวเก้อ เผลอใจ หยุดไม่ทันกลัวใจมัน ผิดหวัง ดั่งเคยมา เพราะต่ำต้อย เพียงดิน ไร้สินทรัพย์เพราะเหมือนกับ กระต่าย หมายเวหาเพราะยังกลัว คนไกล ไร้เมตตาเพราะเกรงว่า เธอนี้ มีคนเคียง จึงหงอยเหงา หงอยเหงา เดาไม่ออกจึงได้บอก ตัวว่า ท่าจะเสี่ยงจึงเตรียมรับ กับวิถี ทีเอนเอียงจึงมีเพียง ความฝัน กับหวั่นใจ ถ้าชาติก่อน เคยรวม ร่วมกุศลถ้าส่งผล มาถึง จึงพอไหวถ้ากรรมเก่า เราจาง หรือร้างไป ถ้าบุญไม่ มีกรรมบัง อย่างที่เคย คงจะสุข เกินกว่า ห
2114
5
1
หน้าส่วนตัว
